Zondag 29 december 2019

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

Ik werd zo moe wakker. Ik had die nacht niet veel geslapen. Ik ben tot ’s avonds laat bezig geweest met mezelf afleiden door middel van boeken lezen en spelletjes spelen op mijn tablet. Toen ik eenmaal sliep heb ik een paar uurtjes geslapen, maar eenmaal wakker kon ik de slaap niet meer vatten en begon het circus weer van voor af aan. Ik ben tegen de ochtend in slaap gevallen. De honden zorgde er echter wel voor dat ik wakker werd toen mijn ouders opstonden. De staarten sloegen zo hard tegen de muur en de deur dat ik daar niet doorheen kon slapen.

Ik ben na het ontbijt nog een hele tijd op bed gaan liggen en ik moest echt vechten tegen de slaap. Ik wou namelijk niet slapen, maar als ik niet oplette dan vielen mijn ogen echt dicht. Ik heb mezelf op een gegeven moment van bed gehesen en ben in de woonkamer met mijn laptop gaan zitten. Ik had zelfs daar moeite met mijn ogen openhouden en het werd daardoor een spelletje in plaats van iets nuttigs. Ik stond net op het punt om toe te geven aan mijn slaap toen ik wakkerder werd en het voor mijn gevoel allemaal wat beter aan kon. Ik besloot om het nog even aan te kijken in plaats van naar bed te gaan.

Dat was een slimme zet, want nu lukte het me wel om iets te doen. Al werd dat iets de puzzel. Ik had er zin in en het lukte me om de stukjes op de juiste plaats te leggen. Mijn moeder kwam heel even helpen, maar die voelde zich eigenlijk te ziek. Dus die kroop al snel weer op de bank. Ik ben samen met mijn zus verder gegaan aan de puzzel, al was dat wel een beetje lastig, want nu moest ik mijn zus in de gaten houden. Ze wil graag helpen, maar vindt de puzzel iets te moeilijk waardoor er soms stukjes op de verkeerde plek eindigen. Toch lukte het haar goed genoeg waardoor ik me op mijn eigen stukjes kon concentreren.

Mijn vader ging na de lunch even naar vrienden in de buurt, mijn moeder, zus en ik bleven lekker in het huisje. Ik ben verder gegaan met de puzzel en nadat ik dat zat was ben ik met mijn laptop in de luie stoel gekropen en ben ik spelletjes gaan spelen. Op die manier ben ik de middag doorgekomen. Toen mijn vader weer thuis kwam en mij weer achter de puzzel zag zitten kreeg mijn moeder de vraag wie zijn puzzel het nou was. Met andere woorden ”Annika, jij mag niet puzzelen als je moeder niet puzzelt”. Toen ik zei dat ma zelf gezegd had dat ik hem mocht afmaken omdat ze zich zo ziek voelde was die stil.

We aten deze avond in het huisje, voor de televisie. Ik vond het niet zo heel lekker, maar ik heb toch aardig mijn bord leeggegeten. Die avond ben ik vooral met mijn laptop bezig geweest. Ik wou toch nog wat aan mijn blog doen in verband met mijn goede voornemen om op bepaalde dagen te bloggen. Ik kreeg het voor elkaar om een paar blogs te schrijven. Ook ben ik die avond de trap op geklommen om te douchen. Dat was een hele onderneming en ik merkte nu hoe slecht mijn rug is. Ik kon amper rechtop zitten zonder steun. Dat deed heel veel zeer. Ik was blij toen ik er onderuit kon. Ik ben snel gaan slapen, met pijnstilling.

Facebook | Instagram | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 25 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *