Zaterdag 28 december 2019

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

De eerste vakantiedag brak aan. Ik had heel slecht geslapen en heb veel gehoord die nacht. Mijn vader’s telefoon maakte een paar keer geluid, een van de honden viel van de trap (gelukkig heeft ze daar niets aan over gehouden) en ik heb mijn ouders horen snurken. Ik moest wennen aan alle geluiden en het vreemde bed. Daarnaast hielp mijn rugpijn ook niet mee. Toch was ik niet overdreven moe toen ik mijn bed uit kwam. Na een ontbijtje en alles wat bij het opstarten van de dag hoort ben ik in de luie stoel gaan zitten en heb ik mijn laptop gepakt.

Nog voordat mijn ouders aan de koffie zaten zat ik al een spelletje te doen. Ik heb hem daarna weggezet, want het was de bedoeling dat ik samen met mijn moeder boodschappen ging doen in het dorp. Daarnaast was ik er achter gekomen dat ik Zwiebertje’s vitaminepillen was vergeten, dus ik moest de drogist in om nieuwe te kopen. Eenmaal terug in het huisje kwamen mijn moeder en ik er achter dat we een hele boel spullen waren vergeten te kopen. Mijn moeder kon daardoor nog naar de kampwinkel om de laatste spullen te kopen. Mijn zus besloot mee te gaan, ik had geen zin om mijn rolstoel te pakken.

Ik ben in de luie stoel gekropen met mijn laptop en ben spelletjes gaan spelen. Ik wou eigenlijk ook bloggen, maar ergens ook niet. Ik besloot dat het vakantie was en dat ik mocht doen waar ik zin in had. Het werd spelletjes spelen. Na de lunch besloot mijn moeder dat ze de puzzel ging pakken. Mijn moeder en ik zijn allebei verslaafd aan Jan van Haasteren puzzels. Ik wou even mijn level afmaken en daarna ben ik haar gaan helpen. We hebben samen een hele tijd zitten puzzelen. Aan het einde van de middag had ik er helemaal geen zin meer in en heb ik mijn laptop weer gepakt en toen ben ik wel gaan bloggen.

Omdat we die avond uit eten wouden moest ik mijn laptop al snel weer aan de kant zetten. We zijn een pannenkoek gaan eten met een ijsje toe. Het was heerlijk, maar wel een beetje druk in het restaurant. Daardoor was ik wel een beetje overprikkeld toen we het restaurant uitliepen. Mijn zus bleef ook kletsen en dat maakte het allemaal niet veel beter. Maar tijdens de rit terug naar het huisje zakte de overprikkeling langzaam. Tegen de tijd dat we terug waren bij het huisje kon ik het allemaal weer een beetje aan. Ik was nog wel heel moe, maar ik had wel weer zin om iets te doen. Dat werd televisie kijken.

Ik heb die avond weer met een half oog televisie zitten kijken en tegelijkertijd spelletjes gespeeld op mijn laptop. Ik heb ook nog wat aandacht aan mijn blog besteed, maar ik merkte dat dat toch niet zo heel lekker ging. Ik was moe en mijn concentratie was ver te zoeken. Het bleef bij spelletjes spelen en televisie kijken en natuurlijk chips eten. Ik ben die avond wel op tijd naar bed gegaan, want ik merkte dat ik steeds verder aan het instorten was. Helaas merkte ik dat het me allemaal meer gedaan had dan dat ik wou en ik voelde me verdrietig toen ik naar bed ging. Ik ben mezelf gaan afleiden en spelletjes gaan doen. In plaats van slapen.

Facebook | Instagram | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 25 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *