Donderdag 02 januari 2020

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

De laatste dag van de vakantie is aangebroken. Hoewel ik slecht geslapen heb voel ik me best wel oké. We zijn niet heel veel van plan deze laatste vakantiedag, dus ik besluit om het allemaal aan te zien. Na het ontbijt zei me moeder dat we nog iets moesten verzinnen om te eten die avond. Daarnaast hadden we brood nodig. Dus we moesten boodschappen gaan doen. Er werd besloten om voor die paar boodschappen niet naar het dorp te gaan maar ze gewoon even bij de kampwinkel te halen. Mijn zus en ik besloten even mee te gaan naar de kampwinkel.

Er werd besloten om met de auto te gaan omdat alleen mijn zus die afstand kon lopen. We hadden niet heel veel nodig en we waren al heel snel weer terug in het huisje, maar het was best lekker om er even uit te zijn. Omdat we genoeg oliebollen en andere lekkere dingen op hadden besloten we om geen lekkere dingen mee te nemen. We moeten immers ook aan de lijn denken. Nadat we terug waren ben ik verder gegaan met de puzzel. We moesten hem namelijk wel vandaag afmaken, anders moest die onafgemaakt in de doos. Samen met mijn moeder en soms zelfs mijn zus hebben we een hele tijd zitten puzzelen.

Opeens zei mijn moeder ”Annika, jij wou nog foto’s maken”. Mijn moeder en ik zijn samen een leuk plekje gaan zoeken en nadat de foto’s van haar en mij gedaan waren mochten mijn zus en vader voor de lens verschijnen. Eenmaal weer binnen ben ik gaan kijken of de foto’s gelukt waren. Er zaten een hele boel mislukte foto’s tussen, maar gelukkig waren er ook een hele boel wel gelukt. Ik heb mooie foto’s uitgezocht voor in mijn huis. Voordat we gingen lunchen heb ik nog heel even meegeholpen aan de puzzel. Ook nadat ik mijn lunch op had ben ik meteen verder gegaan aan de puzzel. Ik wou verder gaan.

Echter wou mijn vader weg. We zouden namelijk nog even ergens een ijsje gaan eten en mijn zus zou trakteren. Hoewel ik lekker vond om een ijsje te gaan eten hoefde het van mij niet zo snel op mijn lunch te volgen. Na een overleg zijn we overeen gekomen dat we iets later, rond half twee weg zouden gaan. Ik besloot dat ik dan nog heel even kon gaan puzzelen. Nadat we ons ijsje op hadden zijn we nog even met de honden wezen wandelen. We zijn geen heel groot rondje gaan lopen, want dat trokken mijn moeder en ik niet, maar we hebben toch wat beweging gehad en de honden hebben genoten van de wandeling.

Eenmaal terug in het huisje ben ik achter mijn laptop gekropen. Ik wou nog wat blogs typen, maar al snel merkte ik dat ik de rust er niet voor had. Ik ben mijn moeder gaan helpen met de puzzelen en samen hebben we hem afgemaakt. De rest van de middag heb ik me vermaakt met spelletjes op mijn laptop. Na het avondeten en een snelle douche heb ik nog meer spelletjes gespeeld op mijn laptop. Ik had immers niet heel veel te doen en iets opstarten had totaal geen zin. Ik was eigenlijk best moe maar ik had geen zin om te gaan slapen, toch deed ik het wel. Maar eerst moest ik mijn tas inpakken van morgen.

Facebook | Instagram | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 25 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *