Ik mag tijdelijk niet werken

geplaatst in: Studeren en werken | 0

Weken geleden begon het. Pijn in mijn rug. Iets wat ik in 2018 ook een hele tijd heb gehad. Ik hoopte dat het een korte aanval was. Die had ik ondertussen al meer gehad. Dan was het een kwestie van pijnstilling en even een paar dagen rustig aandoen, op mijn houding letten en daarna ging het wel weer. Maar deze keer bleef de pijn. Ik bleef pijn houden en hoe graag ik normaal bleef leven het was teveel. Zitten was het ergst, als ik dat te lang deed dan stierf ik van de pijn. Maar ook lopen en liggen deed zeer, bewegen überhaupt deed heel veel pijn.

Fysiotherapie
Samen met de fysio probeerde ik om de pijn weer onder controle te krijgen. Iets wat helaas niet helemaal lukte. De pijn werd met de week erger en erger. Op sommige momenten wist ik niet meer hoe ik stil moest blijven zitten of liggen van de pijn en dat terwijl bewegen het erger maakte. De zwaarste pijnstilling werd uit de kast getrokken en zelfs daarmee kon ik niet goed bewegen. Ik wist niet meer wat ik moest doen. De fysiotherapeut zei de dag voor Kerst dat ik rustig aan moest doen. Mijn activiteiten veel moest afwisselen en ook met enige regelmaat op mijn buik op bed moest gaan liggen. Dat zou helpen.

Dagbesteding
Dat deed het inderdaad, maar hoe moest ik in vredesnaam rust pakken op mijn werk? Even op mijn buik liggen zat er niet in en dan heb ik nog niet eens over de stoelen die er staan. Die zijn nog slechter dan slecht. Ik wist meteen dat werken hem tijdelijk niet ging worden. Alleen nou moest ik het nog overbrengen. Omdat ik tot 06 januari vakantie had hoefde ik niet meteen iedereen te bellen en te mailen. Ik kon wachten tot begin januari. Maar toch bleef ik het uitstellen, meer omdat ik niet zo goed wist hoe ik het moest aanpakken. Daarnaast was ik bang dat er gezegd zou worden dat ik gewoon moest komen.

Bellen
Op 06 januari kon ik het niet meer uitstellen, ik moest me ziek melden, maar ik wou het ook niet zo doen dat ik me elke week ziek kon melden. Ik besloot open kaart te spelen en de reactie af te wachten. Deze viel me ontzettend mee, er werd begripvol gereageerd. Ze snapte dat werken op dit moment niet zou gaan. Het leek wel of er een last van me af viel. Ik had me druk gemaakt om niets. Ze wou echter wel met enige regelmaat contact hebben over hoe het nu gaat. Hoewel ik er niet op zit te wachten om elke maandag te bellen met een verslag, vond ik het niet heel onredelijk. We besloten om over twee weken contact te hebben.

Balans
Het gaat de ene dag veel beter met mijn rug dan de andere dag. Er zitten dagen tussen dat ik denk ”ik kan het allemaal weer aan”, maar zodra ik iets teveel beweeg merk ik dat het niet meer gaat. Dan heb ik heel veel pijn en kan ik bijna niet meer op of neer. De huisarts heeft van de week ook nog even gekeken naar mijn rug. Ik wou toch ook haar mening even horen er over. Zij zei hetzelfde. Rust. Ik moet er dus maar aan toegeven. Bewegen en rust afwisselen en in balans houden. Want teveel bewegen is slecht en teveel rusten ook. Ik vind het lastig om die balans te vinden, maar als ik weer wil werken zal ik hem moeten vinden.

Facebook | Instagram | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 25 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *