Fysiotherapie – een nieuwe therapeut

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

Een paar weken geleden stopte mijn fysiotherapeut op mijn revalidatiecentrum. Ze ging ergens anders werken. Ze hadden gehoopt dat mijn therapie op dat moment ook zou stoppen. Helaas bleek dat toch een te groot risico. Mijn rugklachten waren toegenomen waardoor ik weer veel pijn heb en mijn schoenen zijn nog niet goed genoeg om het zonder fysiotherapie te kunnen doen. Mijn revalidatiearts wil toch dat het allemaal wat beter in de gaten gehouden wordt. Hoewel ik daar heel erg blij mee ben betekend het ook dat ik elke week naar mijn revalidatiecentrum mag.

De eerste weken van januari was er nog geen plek bij de therapeut die haar zou vervangen in mijn geval. Ook had ik op een dinsdag een andere afspraak gepland staan omdat ik dacht dat er nog steeds geen plek zou zijn. Het was niet naar mijn gecommuniceerd dat er ondertussen wel plek zou zijn. Daardoor heb ik aankomende week ook geen therapie. Ik kan me immers niet in tweeën splitsen. Hoewel dat jammer is, want mijn rugpijn is best heftig vind ik het ook niet heel vervelend. Want mijn weken zijn soms zo druk dat ik niet weet hoe ik het allemaal vol moet houden. Ik ben soms echt doodmoe.

Afgelopen dinsdag had ik sowieso al een afspraak op mijn revalidatiecentrum omdat ik samen met mijn ergotherapeut een afspraak had met mijn rolstoelleverancier. Dan kan ik ook wel naar mijn fysiotherapeut. Dat ene uurtje extra maakt dan ook niet meer uit. Helaas liep mijn therapeut iets uit omdat ze een andere patiënt even tussendoor moest helpen. Daarnaast moesten we nog ”kennismaken” waardoor we niet meteen aan de slag konden met de oefeningen. Dat was dan weer even jammer, want ik stierf ondertussen ook van de pijn omdat ik op een heerlijk stoeltje zat. Ik wou graag in beweging komen.

Nadat we het vragenrondje gehad hadden mocht ik alle oefeningen voordoen die ik van mijn vorige therapeut geleerd had. Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik ze niet allemaal uit mijn hoofd wist, maar ik kwam een heel eind. Achteraf kwam ik er achter dat ik er best wel een aantal vergeten was. Maar mijn therapeut had helemaal geen idee welke oefeningen mij meegegeven waren dus ik kwam er mee weg. Zij had nog wel wat extra oefeningen die ontspanning kunnen geven aan mijn rug. Sommige oefeningen waren best wel lastig en daar raakte ik mee in de knoop, maar mijn therapeut hielp me er weer uit.

Omdat ik normaal ook wat fitnessoefeningen doe samen met mijn therapeut en we daar nu geen tijd voor hadden moest ik na een korte pauze fitnessen. Ik moest nu voor het eerst alle apparaten zelf instellen en dat was best zwaar. Ik heb dan ook een paar keer om hulp moeten vragen. Want hoe sommige apparaten werkte geen idee en daarnaast bleek dat de meeste ook nog eens met twee handen tegelijk ingesteld moesten worden. Ik kon dat niet. Gelukkig was er iemand die me kon en wou helpen. Ik was na drie kwartier klaar, maar ik was wel helemaal verrot. Ik had echt goed mijn best gedaan met fitnessen.

Facebook | Instagram | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 25 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *