Woensdag 29 maart 2017

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

Ook vandaag stonden we weer rond acht uur naast ons bed. Dit keer omdat de groenvoorziening was begonnen en deze zich bijna naast het vakantiehuisje bevond. Het was heel irritant om al dat gepraat te horen en dan nog te proberen te slapen. Dat wou niet lukken, dus besloot mijn moeder om op te staan en ik volgde iets later haar voorbeeld. Tijdens het ontbijt bespraken we wat we vandaag zouden doen. We besloten dat we vandaag rond het vakantiehuisje zouden blijven, we waren allebei nog best wel moe van de dierentuin en vonden dat we wel een dagje rust verdiend hadden.

Eenmaal aan de koffie vroeg mijn moeder of ik zin had om te gaan zwemmen. Want we hadden al gezien dat het ging regenen en dan was het geen optie om lekker buiten te zitten. Ik vond het een goed plan en we zouden rond tien uur naar het zwembad vertrekken. Ik besloot om dan niet meer mijn laptop te pakken, want voordat die opgestart was, kon ik hem weer afsluiten. Opeens zei mijn moeder ”heb ik mijn zwempak wel bij mij?” Ze ging kijken en ze bleek hem niet bij zich te hebben. Dus het plan om te gaan zwemmen ging niet door. Helaas. Ik besloot dat het dan wel zin had om mijn laptop te pakken.

Ik moest nog een blogbericht typen voor donderdag en daar ging ik dan maar mee aan de slag. Het was al snel lunchtijd en ik had nog niets anders gedaan dan met mijn laptop bezig zijn. Tijdens de lunch bespraken we dat we toch nog even wat te drinken nodig hadden, we moesten nog wat op de brievenbus doen ook hadden we bij aankomst schepijs zien staan en we wouden dit toch eigenlijk wel uitproberen. Het was ondertussen toch droog, dus dat kon makkelijk. Helaas begon het net weer te regenen toen wij rond half twee naar voor wouden gaan. Gelukkig was het niet ver en was het meeste overdekt.

Het ijsje was heerlijk maar wel heel machtig. Eenmaal terug in het huisje had ik wel trek in thee, maar ik hoefde er niets bij. De rest van de middag bleef het regenen en ik besloot om een spelletje op mijn laptop te gaan doen. Ik had een paar levels gespeeld en toen voelde ik toch de behoeften om te gaan bloggen, ik besloot er aan toe te geven ondanks dat ik mezelf had voorgenomen niet te veel met mijn blog bezig te zijn. Na een blogpost vond ik het wel weer genoeg geweest en ik heb tot het avondeten allerlei spelletjes gespeeld. Ik merkte langzaamaan ook dat ik moe begon te worden door alles wat we gedaan hadden.

Er stonden die avond pannenkoeken uit de magnetron op het programma. Helaas bleken deze heel erg naar eieren te smaken en na een paar happen was ik al misselijk. Ook mijn moeder vond het geen succes en ik besloot om mijn lasagne voor morgen te eten, want ondanks het ijsje had ik toch nog best wel trek. Na het avondeten hebben we de televisie aangezet en heb ik met een half oog televisie zitten kijken en ondertussen heb ik een spelletje op mijn laptop gedaan. Ik merkte dat ik toch wel moe aan het worden was en toen Hart in Aktie afgelopen was besloot ik om naar bed te gaan. Het was genoeg geweest!

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter