Woensdag 11 november 2015

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

De ene laatste echte vakantiedag begon bij mij met een rotnacht. Ik slaap hier heel slecht, heb ’s nachts veel pijnstillers nodig. Maar tegen de ochtend val ik elke keer weer in slaap. Gelukkig heb ik genoeg energie om de dag door te komen. Ook al kost het me steeds meer moeite om mijn bed uit te komen. Ik merk dat ik niet echt chagrijnig ben, dus ik krijg wel genoeg slaap. Daar ben ik blij om, want anders zou het de vakantie toch behoorlijk verzieken. Toch ben ik straks blij met mijn  eigen bed.

Na het ontbijt zijn mijn moeder en ik naar de kampwinkel gegaan om even wat boodschapjes te kopen. Zo wouden we tussen de middag een kroket op brood en we wouden ijs voor als we terug kwamen van pannenkoeken eten. Dat zijn mijn moeder en ik even gaan halen. We hebben ons niet laten verleiden tot iets lekkers bij de koffie. Nadat we terug waren ben ik achter mijn laptop gekropen om wat blogpost te gaan schrijven, toen ik daar mee klaar was besloot ik lekker spelletjes te gaan spelen.

Tijdens het middageten stelde me moeder de vraag of we nog van plan waren om bij de watervallen te gaan wandelen. Iedereen zag dat wel zitten. Mijn zus kon op dat moment meteen dennenappels zoeken voor de woning, en de honden zouden het ook niet erg vinden. Dus nadat we klaar waren hebben we onze schoenen aangetrokken en zijn we op weg gegaan. We besloten ook mijn rolstoel mee te nemen, als het pad dan goed te doen was, dan had ik er ook wat aan. Maar helaas was het pad vol met blubber, dus de rolstoel hebben we in de auto gelaten.

Daardoor konden we wel minder ver, want mijn conditie is echt super slecht. Na twintig minuten was het wel mooi geweest. Ik was verrot, maar dat was het wel waard. Ik besloot die middag rustig aan te doen want we zouden die avond ook nog uit eten gaan en ik zou iedereen er naar toe rijden. Helaas besloot mijn laptop weer vervelend te gaan doen, hij is duidelijk aan het overlijden (dat wordt een nieuwe laptop aanschaffen in plaats van een Ipad). Gelukkig deed die na het opnieuw opstarten in ieder geval wat ik wou dat die deed, maar het ging niet van harte.

Toen ik mijn laptop wou afsluiten om uit eten te gaan bleek dat die 214 updates binnen moest halen. We besloten hem maar te laten hobbelen en gewoon weg te gaan. Het rijden was best wel vermoeiend, maar het ging goed (wat hebben veel automobilisten hun verlicht verrot afgesteld). Na de pannenkoeken besloot ik alleen de autosleutel aan mijn vader af te staan, het was ondertussen helemaal donker en ik was best moe. Daarnaast waren de wegen best wel rot rijden, dus dat was niet echt verantwoord. Eenmaal in het vakantiehuis bleek dat mijn laptop nog steeds bezig was. Zucht.

Ik heb mijn vaders tablet er maar bij gepakt en ben op die manier nog even gaan bloggen. Ik had gehoopt die die snel klaar zou zijn. Helaas was dat niet zo, dus heb ik de hele avond me vermaakt met de tablet van mijn vader. Ondertussen met een half oog op de televisie. Om negen uur was mijn laptop nog steeds niet klaar, maar ik was verrot, dus ik besloot hem aan te laten en dat mijn ouders hem in de gaten zouden houden. Maar zelfs toen zij naar bed gingen was mijn laptop nog steeds bezig. Ze hebben maar aangelaten en de volgende ochtend was die klaar!

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter