Vrijdag 31 maart 2017

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

De laatste uren in het vakantiehuisje waren begonnen en ik lag nog even na te denken over de vakantie. Mijn moeder en ik waren deze vakantie zonder ruzie doorgekomen en we hebben het gezellig gehad. Ik lag me er ergens wel een beetje over te verwonderen dat er geen erge ruzie uitgebroken was. Maar het maakte mij ook meteen trots, er zit echt verbetering in onze relatie. Ook lag ik me te verwonderen over het feit dat ik mijn cavia niet echt gemist had. Heel af en toe had ik eens aan hem gedacht, maar er overviel mij geen verdriet. Hetzelfde gold voor de honden.

Vandaag was de groenvoorziening niet zo heel vroeg en ik verbaasde me daar best wel om. Want de hele week hebben ze ons gewekt en nu op de dag dat een hele boel mensen naar huis gingen begonnen ze veel later. Ik hoorde opeens mijn moeder opstaan en toen besloot ik om even op mijn telefoon te kijken voor de tijd en het bleek al bijna acht uur te zijn. Ik was echt verbaasd. Helaas betekende dat ook dat ik er ook zo uit moest, want zeker vandaag hadden we geen tijd om uit te slapen. We hadden namelijk ook nog een rit van ruim twee en half uur voor de boeg en daar wouden we niet te laat aan beginnen.

Na het ontbijt ben ik me gaan aankleden. Omdat mijn moeder gisteravond nog een deel ingepakt heeft toen ik al naar bed was hoeven we nu niet heel veel meer in te pakken. Onze bedden moeten nog afgehaald worden en de badkamer moet nog leeg gehaald worden, natuurlijk moeten ook de laatste spullen in de doos en tas. Ongeveer een half uur nadat we opgestaan zijn zitten we even wat te drinken, we besluiten om mijn rolstoel in de auto te gaan leggen en daarna de rest van de auto te gaan pakken. Het is even puzzelen maar na een klein half uurtje hebben we alle spullen in de auto en zijn we bijna klaar.

Mijn moeder stofzuigt het huisje nog even en daarna zijn we echt ready to go. Ik ben alleen een beetje misselijk en heb hoofdpijn, want tijdens het inpakken van de auto stootte ik keihard mijn hoofd tegen de rand van de auto. Toch besluit ik om het eerste stuk te rijden. Nadat de sleutel ingeleverd is gaan we op weg. Onderweg hebben we een goed gesprek en voordat ik het weet zit al bijna anderhalf uur achter het stuur. Ondertussen zitten we bijna bij Utrecht en ik moet naar het toilet en begin toch wel een beetje moe te worden. We besluiten bij het eerste tankstation te stoppen en daarna te wisselen, mijn moeder rijdt de rest.

De rest van de reis verloopt net zo goed als het eerste deel, al was het natuurlijk wel een stuk drukker. Rond half een rijden we het dorp in en bel ik mijn vader of hij wil komen helpen met de auto uitladen. De honden zijn dolblij ons weer te zien en zelfs mijn cavia laat van zich horen. Ik vond het een hele gezellige week, maar ik ben toch ook wel weer blij dat ik thuis ben. Weer mijn eigen bed en het feit dat het douchen weer een stuk makkelijk gaat kan ik ook wel waarderen. De rest van de dag ben ik toch best wel moe en voor het eerst die week verdwijn ik die avond toch wel redelijk op bed naar mijn bed!

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter