Vrijdag 21 maart 2014

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

Het was weer tijd om op vakantie te gaan. Toen we de vorige keer op vakantie waren besloten we om meteen weer een vakantie te boeken. Omdat ik dat jaar heel veel moeite had met mezelf douchen (in bad) en alle andere handelingen uitvoeren, wou ik heel graag een aangepaste huisje proberen. Mijn ouders waren in eerste instantie een beetje tegen, maar besloten om het te doen. Helaas hadden we niet veel keus, omdat in veel huisjes geen honden mochten komen. Maar na een beetje zoeken vonden we een huisje dat misschien geschikt was.

vakantie-2014

Een paar dagen van te voren begonnen we met tassen inpakken. Dat verliep nog niet zo vlot als dat ik gehoopt had. Mijn moeder had een t-shirt gewoon in de kast gehangen terwijl ik gevraagd had om het in mijn tas te doen. Gelukkig kwam ik daar op tijd achter en kon ik ervoor zorgen dat het gewoon meeging. Ook had ik veel moeite met het inpakken van ”doe-spullen”. Wat wou ik deze vakantie doen? Want naast de laptop (met internet) moest ik toch ook nog een paar andere dingen bij mij hebben om mezelf te vermaken. Ik heb uiteindelijk kunnen besluiten wat er mee ging.

De ochtend zelf verliep saaier dan saai. Ik verveelde me ontzettend. De meeste dingen die ik normaal doe zaten nu allemaal al in tassen en dat merkte ik. Ook had ik een bepaalde onrustig over me heen, waardoor ik me nergens echt lang mee bezig kon houden. Ik ben naar spelletjes op Facebook gaan spelen om de ochtend door te komen. Een half uur voor vertrek begon mijn beeldscherm heel raar te doen, maar ik had geen tijd om daar echt goed naar te kijken, want ik moest nog eten en de laatste spullen pakken zodat ik echt op vakantie zou kunnen.

De reis zelf verliep prima, het was wat druk onderweg maar voor de rest was het goed te doen. Eenmaal aangekomen kregen we meteen de sleutel mee en hebben we ook meteen ervoor gezorgd dat we internet hebben. Daarna door naar het huisje en eens even kijken hoe die ingedeeld was. Zodat we ook het beste zicht hadden op waar alle spullen naar toe moesten en we niet meteen spullen naar boven zouden slepen die beneden hoorde. De auto uitladen ging best wel snel, iedereen ongeveer drie keer lopen en de auto was leeg. (Ik heb misschien maar twee keer gelopen).

bloggen

Omdat het een aangepast huisje was, was er een slaapkamer, met aangepaste badkamer, beneden. Ik ben dan ook beneden gaan slapen. Er was een hele steile, enge trap naar boven en hoewel ik me voornam om die niet op te gaan, won de nieuwsgierigheid het. Ik besloot om toch even boven te kijken, ik ben maar op mijn kont de trap weer af gegaan, want anders was dat niet gelukt. Ik wist hoe het er boven uitzag, maar zonder goede reden zou ik niet snel weer komen. Al hoewel het bad met jacuzzi mij toch wel aansprak, maar of dat mij boven kreeg?

Nadat alle spullen een plekje hadden moest de internetverslaving gestild worden. Toch even Facebooken. Maar ik merkte dat er nu veel meer te doen was dan alleen de computer, want op een gegeven moment was ik het zat en wou ik wat anders doen. Omdat het bijna etenstijd was had het niet veel zin meer om iets op te starten, dus het werd televisiekijken. Omdat wij toch patat aten kon hij meteen aanblijven, want dat eten we dat toch altijd voor de televisie. Pas na het eten ging hij weer uit en besloten we iets anders te gaan doen.

‘S middags bij het inchecken had ik een kleurplaat gezien en ik heb er twee meegenomen. Na het avondeten kwam het kind in mij naar boven en wou ik gaan kleuren. Gelukkig had mijn zus haar stiften meegenomen. Al snel was de kleurplaat ingekleurd en kwam de laptop weer te voorschijn. Ik heb de rest van de avond zitten bloggen en spelletjes gespeeld. Af en toe een schuin oog op de televisie die weer aan was gezet. Toch kon ik merken dat ik moe was en om negen uur sloot ik mijn laptop af en ben ik me gaan klaar maken om naar bed te gaan.

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter