Vrijdag 06 januari 2017

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

De laatste vakantiedag alweer. We stonden vandaag echt om half acht naast ons nest. Tenminste mijn ouders. Ik ben even blijven liggen totdat zij de honden uitgelaten hadden. Tijdens het ontbijt zat mijn zus al helemaal te vertellen wat ze allemaal al gedaan had en wat ze nog moest doen. Ik ben toen een klein beetje uit mijn slof geschoten. Ook mijn vader had duidelijk haast. Ik ben de laatste spullen in mijn kamer gaan opruimen en de laatste spullen in mijn tas gaan stoppen. Ook moest ik mijn bed nog afhalen en alles in het kussensloop stoppen voor de schoonmaakdienst.

Maar voordat ik daar aan begon hebben we eerst even iets gedronken. Mijn zus had ondertussen alles al gedaan en zat te wachten totdat we gingen rijden. Ik was alleen nog lang niet zo ver en vroeg haar of zij mij even kon helpen met het bed afhalen. Mijn vader was ondertussen de auto laden en mijn moeder was de laatste spullen aan het verzamelen. Helaas besloot Sammie net op dat moment te ontsnappen naar het halletje. Zodat als de voordeur op zou gaan ze naar buiten kon rennen. Wat ik op probeerde het hielp niet, gelukkig was zo stom om mijn slaapkamer in te lopen en kon ik haar opsluiten.

Nadat we mijn bed afgehaald hadden kreeg ik te horen dat ik mijn auto moest gaan laden en moest gaan krabben zodat we straks weg konden. Alleen toen ik mijn auto open wou maken bleek dat mijn deuren niet meer open wouden. Ik kreeg er geen beweging in, dus pa mochten komen helpen. Hij kreeg met een beetje moeite mijn bestuurdersdeur open. Toen kon mijn auto gestart worde en kon ik mijn rolstoel erin tillen. Helaas moest toen het zwaarste werk nog beginnen, krabben en het zat er echt heel dik op. Ik kwam er niet doorheen. Pas nadat mijn auto goed warm was begon het te smelten en kon ik gaan krabben.

Maar ik was absoluut nog niet klaar toen mijn vaders auto geladen was en het binnen helemaal schoon en leeg was. Mijn moeder besloot het krabben even van mij over te nemen zodat ik even naar het toilet kon en mijn laatste spullen kon pakken. Mijn vader en zus zijn meteen geen rijden en mijn moeder en ik hebben afgesloten en zijn de sleutel in wezen leveren. Omdat ik zo had moeten krabben besloot ik dat mijn moeder het eerste stuk mocht rijden. Ik had pijn in mijn arm. Bijna halverwege gaf mijn auto aan dat de brandstof bijna op was en zijn we gaan tanken. Ik heb toen het stuur overgenomen.

Toen ik thuis was was ik moe, maar wel trots dat ik toch nog een stuk gereden had. Het was toen mijn auto uitladen en daarna konden we aanschuiven. Ik checkte tussen het uitladen en de lunch nog snel even mijn mail en meteen werd mijn eetlust mij ontnomen. Ik had een mail staan waarvan ik zo ontzettend boos werd en ik reageerde meteen heel vervelend op dat mailtje. Helaas merkte ik meteen dat ik het mijn dag liet beïnvloeden. Na de lunch ben ik naar boven gelopen en ben ik naar wat uitzendingen terug gaan kijken, want ik kreeg niets meer voor elkaar ik zat te koken van woede de rest van de dag.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter