Maandag 27 maart 2017

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

Het was alweer tijd voor de derde vakantie van dit jaar! Dit keer (voor het eerst) samen met mijn moeder. Ik wou namelijk al maanden naar Wildlands maar omdat mijn ouders het te ver vonden om ”gewoon” even op en neer te gaan besloten mijn moeder en ik om er een vakantie aan vast te plakken. Mijn vader had daar niet zo’n behoeften aan en besloot om niet mee te gaan. Mijn zus zei in een eigenwijze bui dat ze ook niet mee wou en verspilde daarmee haar kans. Waar ze later wel spijt van had, maar de vakantie was al geboekt en daarnaast was het een goede les voor der.

Ik vond het ergens best wel spannend, want alleen met mijn moeder op vakantie was ik nog nooit geweest en soms kunnen wij best wel overhoop liggen. Maar ik vond ook dat we moesten gaan en eenmaal op de dag zelf overheerste de zin in plaats van de spanningen. Hoewel het best een eind weg was besloten mijn moeder en ik om niet heel veel eerder weg te gaan dan dat we normaal gesproken vertrekken als we op vakantie gaan. Zo konden we die ochtend op een normale tijd opstaan en toch hadden we nog wat aan onze ochtend. Ik ben zelfs nog heel even met mijn computer geweest voordat we gingen rijden.

Om half elf besloten we de auto te gaan laden en daarna langzaamaan te gaan rijden. Omdat alles in mijn auto moest passen en mijn rolstoel al een hele hoop in beslag neemt konden we niet heel veel meer meenemen. We hebben daarom echt zoveel mogelijk in een weekendtas gestopt en voor de rest zoveel mogelijk los meegenomen en na even passen en meten kregen we het in mijn auto. Ik besloot het eerste stuk te rijden helaas begon ik al snel pijn te krijgen en moest ik het stuur uit handen geven. Mijn moeder heeft de rest van het stuk gereden, met af en toe een pauze tussendoor. Om iets over tweeën kwamen we aan op vakantiepark.

Nadat we ons aangemeld hadden en de sleutel gekregen hadden zijn we het park een beetje gaan verkennen, want we wouden die avond patat eten dus we moesten de snackbar zien te vinden. Ook moesten we even de kampwinkel in om wat te drinken te hebben. Helaas was de kampwinkel heel klein en hadden we heel weinig keuze, maar daar was niets aan te doen, we hadden geen zin meer om nog boodschappen te gaan doen in het naastgelegen dorp. Hoewel we officieel pas om drie uur in het huisje mochten besloten we om na de boodschappen eens te gaan kijken en we hadden geluk we konden erin.

Nadat we de auto uitgeladen hadden en alle spullen een beetje uitgepakt hadden besloten we even in het zonnetje wat te drinken. We hebben daarna de bedden opgemaakt en zijn op de bank geploft met onze laptop’s. We hadden nog ruim een uur voordat we patat wouden gaan halen. Na het avondeten hebben we de televisie aangezet en de rest van de avond hebben we allerlei programma’s zitten kijken. Ik merkte dat ik toch eigenlijk best wel moe was van de lange rit en alle andere prikkels dus ik heb het niet al te laat gemaakt en ben gaan slapen. Maar helaas duurde het nog een tijd voordat ik echt sliep.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter