Donderdag 05 januari 2017

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

Er heerste vandaag een spanning in het huisje. De nicht van mijn vader kwam op visite en mijn zus vond dat reuze spannend. Bij het ontbijt waren de eerste woorden alweer gevallen. Iedereen werd daardoor alweer wat chagrijniger en reageerde daardoor weer stekeliger. Wat ook niet echt meehielp was dat we niet echt wisten wat we die avond moesten eten. Zouden we iets halen uit de snackbar op het kamp of gingen we in de kampwinkel een maaltijd met aardappels vlees en groente halen? We besloten dat we in de kampwinkel gingen kijken wat ze hadden liggen.

Dus nadat er ontbeten was en we iets gedronken hadden ontstond de volgende discussie. Hoe gingen we naar de kampwinkel? Het was namelijk een beetje glad en we wisten niet hoe dichtbij we konden parkeren. We besloten om te gaan lopen en ik in mijn rolstoel. Eenmaal in de kampwinkel kwamen we er maar niet uit wat we zouden eten. De een wou iets uit de snackbar, de ander een pot groeten en weer een ander spinazie. Uiteindelijk werd de knoop doorgehakt het werd spinazie, maar welk vlees zouden we er bijnemen? De keuze was zo weinig dat we er niet uitkwamen. Zelfs niet als we twee om twee zouden doen.

Mijn moeder was het zat en besloot dat we dan maar niets uit de kampwinkel zouden eten en wel iets uit de snackbar zouden halen. Ondertussen was mijn zus in paniek en mijn vader en ik geïrriteerd. We besloten om terug naar het huisje te gaan en wat voor ons zelf te gaan doen. Maar onderweg waren de woorden niet uit de lucht van mijn zus. Mijn vader en ik zijn maar verder gegaan want we beten onze tong echt af. Eenmaal terug was ik het zat en ben ik even met mijn laptop gegaan. Het was namelijk ook niet helemaal duidelijk wanneer de nicht van mijn vader zou komen dus ik vond het wel best en ging mijn eigen gang.

Zij belde rond elf uur dat ze voor op het terrein stond en mijn zus schoot meteen in de stress omdat ze geen idee had wie het was en wat ze moest doen. We hebben uiteindelijk een hele tijd gezellig zitten kletsen. Toen ze rond kwart voor een vertrok zat mijn zus nog steeds in de stress want ze at vandaag veel later dan normaal. Ik had eigenlijk niet zo’n honger maar besloot om toch maar even een cracker te nemen. Want we zouden niet lang daarna nog een ijsje gaan halen, maar het avondeten duurde nog wel even. Rond twee uur stapte we in de auto om een ijsje te gaan halen, nog even genieten en met de honden wandelen.

Op de terugweg zijn we even bij de supermarkt gestopt om te kijken wat voor een maaltijd iedereen wou hebben. Want we waren er achter gekomen dat ze bij de snackbar niet echt meer maaltijden hadden. Na even zoeken was iedereen er uit en hadden we ons avondeten. Ik ben daarna nog even met mijn laptop gegaan, want ik wou nog wat blogs proberen te schrijven. Na het avondeten ben ik daar mee verder gegaan en heb ik ondertussen met een half oog televisie zitten kijken. Na het nieuws ben ik nog heel even het bad ingedoken. Daarna was het al snel tijd om te gaan slapen, maar mijn tas moest nog gepakt worden…

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter