Dierentuinen

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

Ik ben dol op een dagje weg. Vooral naar de dierentuin. Ik vind het wel leuk om naar een pretpark te gaan, maar de dierentuin staat toch wel op nummer een. Dit omdat het veel minder van mij vraagt. Pretparken zijn vaak drukker, er komen meer mensen in je comfortzone. Daarnaast ben je meer in beweging. Rolstoel in, rolstoel uit. Attractie in, attractie uit. Ik merk dat gewoon veel meer en daarom houd ik het minder lang vol. In een dierentuin heb je wel mensen in je comfortzone, maar ze gillen over het algemeen niet.

Apen
Ik vind het daarom heerlijk om de dieren te bekijken. De mensen zijn rustiger om je heen en de dieren interesseert het geen moer dat je in een rolstoel zit. Ze zullen niet naar je kijken alsof je een aap bent. Sommige dieren vinden het wel interessant, maar op een leuke manier. Het gaat om de rolstoel zelf en er zit geen veroordelend iets achter. Ik voel me daardoor in een dierentuin veel meer op mijn gemak. De mensen die er rondlopen kijken wel, maar zijn net zo snel weer verdwenen omdat de dieren interessanter zijn.

Aandacht
In een dierentuin heb ik daarnaast niet echt het gevoel dat ik mezelf bezig moet houden. Dieren laten zien wat ze in het dagelijks leven doen en je hoeft er alleen maar naar te kijken. Meestal heb ik een fotocamera bij me en ben ik bezig met de dieren vast leggen. Ik merk dan ook minder van de mensen die naar mij kijken omdat ik zelf druk bezig ben. En als ik een keer niet door de lens van mijn fotocamera kijk dan heb ik oog voor de dieren en niet voor de mensen om mij heen, die zie ik niet.

Reptielen
Het enige wat ik oversla is het reptielenhuis. Ik word helemaal eng als ik aan die beesten daar binnen denk. Ik sta echt doodsangsten uit voor slangen en ga ze dan het liefst ook uit de weg. Ik zal nooit op mijn gemak langs alle bakken lopen om ze eens uitgebreid te bekijken. Ik krijg dan zo ontzettend de kriebels. Van die dieren blijf ik echt op een halve meter afstand en het liefst nog veel meer zodat ik ze niet eens hoeft te zien. Ik ben volgens mij een beetje bang voor een Harry Potter-effect.

Moe
Daar in tegen voel ik me weer helemaal op mijn gemak bij de apen. Ik weet het, ik stam er vanaf. Maar de streken die ze uithalen vind ik geweldig. Maar de rest van de dieren vind ik ook mooi om te kijken. Ik ben helemaal tevreden als het me dan ook nog lukt om ze te fotograferen. Aan het einde van de dag ben ik absoluut moe, maar niet zo moe als aan het einde van een dagje pretpark dan heb ik echt een paar dagen rust nodig. Na een dierentuin kan ik meestal de volgende dag gewoon weer actief zijn!

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter