Blijdorp 21 augustus 2017

geplaatst in: Vakanties en uitjes | 0

We waren al weken van plan om een keer naar Blijdorp te gaan. Maar elke keer zat er weer wat tegen. Het weer, mijn moeder die iets anders te doen had, mijn zus die niet op het laatste moment opgehaald kon worden in verband der werk. Elke keer was er weer iets waardoor we zeiden ”we proberen het volgende week donderdag opnieuw”. Tot het moment dat we besloten ons niet alleen op de donderdag te richten maar op de hele week en gewoon te kijken wanneer het ons het beste zou uitkomen. We hadden binnen een paar dagen een datum geprikt. 

Ik had wel weer eens zin om weer een dierentuin te bezoeken, ik houd er van om dieren te bekijken. Ook al vind ik het vaak wel weer zielig dat ze in hokken opgesloten zitten. Maar ik kom sommige lieverds liever niet tegen in het wild. Dus dan is een dierentuin een goed alternatief. We begonnen deze keer in Noord-Amerika. Dit omdat we niet heel veel met het oceanium hebben en de meeste mensen duiken daar toch eigenlijk meteen in. Niet heel handig en zeker niet met mijn rolstoel. Dus we liepen naar de ijsberen om te zien hoe deze dieren heerlijk aan het spelen waren.

Daarna zijn we naar de prairiehondjes gegaan. Helaas was deze plek stijl en kon ik moeilijk met mijn rolstoel blijven staan. We zijn nog langs wat andere dieren gelopen maar deze hebben we wat minder goed bekeken. We waren op weg naar Afrika. Daar zaten de gieren. Omdat ik ze van buitenaf niet echt goed kon zien en omdat we er in konden besloten we dat te doen. Een hele boel foto’s later kwamen we naar buiten. Op naar de giraffen, deze weg loopt omhoog en is van hout dus ik trilde nog net niet mijn rolstoel uit. Maar het is altijd leuk om deze dieren te bewonderen.

De krokodillen waren aan de buurt net zoals de stokstaartjes. Daarna stonden we opeens bij de koedoes, wat was het jonkie schattig. Op naar het reptielenhuis. We hebben daar niet heel veel gezien omdat we eigenlijk heel veel honger hadden en na het eten meteen weer naar buiten gegaan zijn om naar de mensenapen te kijken. Waarna we Azië ingedoken zijn. We hebben daar niet heel veel dieren meer gezien. We waren moe en dat was te merken aan onze reacties naar elkaar, maar we besloten de dieren die we op weg naar de uitgang nog tegenkwamen wel even te bekijken.

Dus de tijgers en olifanten hebben we nog bekeken, maar daarna was het toch wel in een rechte lijn (voor zo ver dat ging) naar de uitgang. Ik was doodmoe, want de Smartdrive was de hele tijd om de zoveel meter uitgevallen. Alleen al het stuk van de uitgang naar de auto viel de vijf keer uit en het was ongeveer 50 meter. Ik werd er gek van en was dolblij toen ik op weg was naar huis. Nagenieten van een leuke dag die ondanks de pijn in mijn schouders goed was verlopen. De rest van de dag heb ik niets nuttigs meer gedaan, tenminste ik heb de foto’s bewerkt want daar had ik zin in.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter