Ik heb een parkeerkaart

geplaatst in: Rijbewijs | 0

Het was een hele stap om hem aan te vragen, want hoewel ik wist dat ik er (waarschijnlijk) recht op had vond ik dat ik niet beperkt genoeg was om hem aan te vragen. Als ik met mijn ouders meeging dan had ik ook geen invalideparkeerkaart dus waarom zou ik hem voor mijn eigen auto wel aanvragen? Het voelde heel raar. Maar daar moest ik me overheen zetten, want als ik met mijn ouders wegging met hun auto dan had ik wel iemand die me duwde en dat had ik niet als ik alleen wegging. Ik moest er voor gaan zorgen dat ik een goede rolstoel kreeg en een parkeerkaart. 

Doen!
Ik besloot toch de sprong maar te wagen, wat had ik te verliezen? Helemaal niets! Ik had alleen maar iets te winnen een parkeerkaart. Het duurde niet lang voordat ik de afspraak bij de GGD had. Deze meneer moest gaan beoordelen of ik recht had op een parkeerkaart. Ik twijfelde even of ik wel of niet mijn rolstoel mee moest nemen, want deze gebruik ik meestal als ik verder weg moet parkeren of veel moet lopen. Omdat ik deze meneer geen verkeerd beeld wou bezorgen besloot ik het te doen. Misschien legde het nog wat gewicht in de schaal. Dus werd deze die ochtend in de auto gezet.

Besloten
Het duurde best wel een tijdje voordat ik gehaald werd uit de wachtkamer. Maar deze meneer had al snel door dat ik een beperking had. Ik kwam niet voor niets in mijn rolstoel binnenzetten. We hadden het er over hoe ver ik kon lopen en ik moest laten zien hoe ik liep. Het was hem al snel duidelijk dat ik hem wel mocht krijgen, maar alleen voor mijn eigen auto. Een bestuurderskaart. Want werd er gezegd door hem ”een bijrijderskaart krijg je alleen als je niet in staat ben om ergens zelfstandig te wachten door epilepsie of andere ernstige aandoeningen” dat is in mijn geval gelukkig niet aan de orde.

Wachten
Ik kon dus weer op naar huis en zal binnen een paar weken te horen krijgen via mijn gemeente wanneer ik hem op kan komen halen. Dat zal nog heel even duren, want ik ben pas eergisteren geweest. Maar ik kan nu wel zeggen dat ik een parkeerkaart heb en hoewel ik het een heel raar idee vind, ben ik er wel blij mee. Er zijn best wel eens momenten dat ik denk ”had ik nou maar voor de deur mogen parkeren” het lopen gaat niet heel soepel en toch wil ik het bijhouden. Ik wil niet alleen maar in mijn rolstoel gaan zitten, maar als ik te ver moet lopen word ik daar eigenlijk wel toe gedwongen.

Gebruiken
Dat zal binnenkort verleden tijd zijn. Hopelijk zal ik mezelf ook verplichten om hem te gebruiken, want ik heb hem niet gekregen omdat ik zweetvoeten heb. Het gevoel dat ik beperkt ben als ik hem gebruik moet ik loslaten, want ik ben niet meer of minder beperkt als ik hem of niet gebruik. Ik maak het mezelf alleen een stuk makkelijker als ik hem wel gebruik. Iets wat ik mezelf moet gunnen. Misschien moet ik maar aan het idee gaan wennen, tegen de tijd dat ik hem echt in mijn bezit heb zal het een stuk makkelijker zijn om hem te gebruiken. Tenminste daar ga ik dan maar vanuit.

Facebook | Instagram | Twitter

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter