Een lekke band

geplaatst in: Rijbewijs | 0

Ik besloot om mijn zus eens op te halen. Dat had ik al een tijdje niet gedaan en zij zou het best wel leuk vinden om weer eens naast haar zus te zitten. Mijn moeder besloot om mee te gaan en wat ben ik daar achteraf blij mee geweest. Want helaas besloot mijn spasmes me even dwars te zitten. Het was gebeurd voordat ik er erg in had en hoewel het heel dicht bij huis gebeurde was het even stress voor iedereen. Mijn zus kon niet meer stoppen met huilen en ik was even helemaal op van de stress.

Een spasme
Ik kwam de brug afzetten en dan hebben we een bocht naar rechts, die naar beneden loopt, met onderaan een rotonde. Ik reed voor het mooie iets te hard. Door mijn handicap en het eenhandig sturen heb ik geleerd goed af te remmen en de bochten ruim te nemen. Doordat ik een beetje moe was en dus naar huis was nam ik niet genoeg gas terug en nam ik de bocht een beetje krap. En helaas besloot net op dat moment mijn lichaam eigenwijs te doen en een spasme te geven. Normaal gesproken kan ik dat goed opvangen maar door de omstandigheden nu niet.

Helaas
Ik kwam tegen de stoep aan, helaas. Ik schrok even, maar zag er verder geen kwaad in. Helaas moesten we op het moment omrijden omdat de weg die wij normaal nemen het dorp in afgesloten was. En ik was zeker nog een paar meter verwijderd van het dorp toen mijn moeder zei wat voel ik toch? Ik voelde mijn stuur ook wel gigantisch trekken, maar dacht dat het aan mij lag. Ik besloot om toch maar even te stoppen en mijn moeder stapte uit om te kijken. Helaas dat was een lekke band. Maar we moesten nog wel naar de garage rijden, met een lekke band.

Paniek
Mijn zus was meteen in paniek en hoe we haar ook probeerde gerust te stellen voelde het voor haar alsof zij het gedaan had. Ondertussen zat ik niet meer met een gerust hart achter het stuur en het werd steeds moeilijker om te sturen. Ik werd behoorlijk zenuwachtig door mijn zus en zocht dan ook echt een punt waar ik mijn zus en moeder er met een gerust hart eruit kon zetten. Ik voelde me al schuldig genoeg zonder dat mijn zus zo naast me zat te stressen. Maar nadat ze er uit waren bleef het stressen aanhouden want ik moest nog naar de garage.

Opluchting
Eenmaal bij de garage aangekomen was ik enorm opgelucht. Ik had het allemaal overleefd. Ze besloten om het thuiskomertje er onder te zetten, want een nieuwe band moest bestelt worden en die kwam pas na het weekend. Ik kon met een redelijk veilig gevoel naar huis. Mijn zus bleek de hele weg naar huis gehuild te hebben, eenmaal thuis begonnen de zorgen omdat haar spullen nog in mijn auto lagen en er over ophouden zat er ook niet in. Maar na het avondeten was ik het toch wel een beetje zat en de volgende ochtend aan het ontbijt schoot ik uit mijn slof. Want het was goed afgelopen en ik had het niet expres gedaan!

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter