Boek: PAAZ – Myrthe van der Meer

geplaatst in: Recensies | 0
paaz
Bron: www.bol.com

Als Emma van de ene op de andere dag opgenomen wordt op de paaz, weet ze één ding zeker: hier is een fout gemaakt. Ze heeft namelijk een leuke baan, een geweldige vriend en een goed leven, dus dat ze dood wil kan dan toch geen probleem zijn?

Het is het begin van Emma’s zoektocht door de absurde wereld van de psychiatrische kliniek met al haar regels, pillen en diagnoses een zoektocht naar de uitgang, maar boven alles een zoektocht naar zichzelf. Tijdens haar reis langs vreemde patiënten en nog vreemdere therapeuten, depressieve kerstballen en onverwachte vriendschappen, begint Emma te beseffen dat ze hier niet voor niets zit, en dat zij de enige is die kan bepalen of, maar vooral ook hoe ze ooit de paaz weer verlaat.

Samenvatting:
Emma denkt het met een vakantie al haar problemen op te kunnen lossen. Helaas voor haar is dat niet het geval, haar ouders vinden dat het niet zo maar gaat en sturen haar naar de huisarts. Deze denkt dat een gesprekje met de crisisdienst nodig is en opeens zit Emma op de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis. Dat kan toch helemaal niet de bedoeling geweest zijn? Het zal vast een grote vergissing zijn en Emma verwacht dan ook snel weer naar huis te kunnen. Naar haar werk en haar gewone leven.

Maar al snel blijkt dat het niet zo simpel blijkt te liggen. Er is toch serieus iets mis. Haar familie en zelfs haar vriend (die overigens wel gewoon op vakantie is gegaan) weten nergens van. Maar Emma vind het moeilijk uit te leggen. Wat voelt ze precies en is het echt zo vreemd wat ze voelt? Zo denkt toch iedereen? Emma leert steeds meer van zichzelf begrijpen maar dat maakt het er niet makkelijker op. Zeker niet als de psychiater ook nog eens vermoed dat Emma zoiets als autisme heeft. Emma is verbaasd.

Toch lukt het Emma om weer naar huis te kunnen. Maar ze heeft veel langer nodig gehad dan dat ze gedacht had. Ze vind het wel een beetje spannend, maar ze is blij dat ze deze tijd achter zich kan laten. Ze heeft een ”gezellige” tijd gehad op de PAAZ maar nou is het tijd om verder te gaan. Terug naar haar ouders en verder met haar vriend. Maar nog wel met de begeleiding van een psycholoog en psychiater. Ze kan nog niet helemaal zonder de hulp van de PAAZ, maar nou kan ze het klinisch aan gaan pakken.

Mijn mening:
Ik vond het een moeilijk boek. Ik heb het dan soms ook even weg moeten leggen. Het komt allemaal zo ontzettend dichtbij. De gevechten in haar hoofd en hoe de verpleegkundige en artsen op reageren is zo herkenbaar. Het lijkt wel of het boek over mijn leven gaat. Daardoor was het soms echt moeilijk om te lezen, maar ik wou weten hoe het afliep. Ik vond het zo ontzettend mooi hoe Myrthe dit heeft weten te verwoorden. Sommige stukken hebben me echt aan het denken gezet en doen besluiten hoe ik verder moest.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter