Boek: Familieband – Danielle Steel

geplaatst in: Recensies | 0
Bron: www.bol.com

Annie Ferguson is een succesvol architect, heeft een mooi huis en een lieve vriend.
Maar dan krijgt ze een telefoontje dat haar leven op z’n kop zet: haar zus is met haar man omgekomen bij een vliegtuigongeluk.
Van de ene op de andere dag krijgt Annie de verantwoordelijkheid voor drie kleine kinderen.
Zestien jaar zorgt ze voor de kinderen; haar eigen leven verschuift naar het tweede plan.
Zal Annie uiteindelijk haar eigen geluk weer vinden?

Samenvatting:
Annie krijgt de moeilijke opgave om het de kinderen van haar zus te vertellen. Wat moeten ze zonder hun moeder, kan Annie die rol wel overnemen? Ze probeert de kinderen van haar zus zo goed mogelijk op te vangen en te helpen in hun laatste stappen naar volwassenheid. Haar vriend besluit dat hij niet verder met haar wil door dit noodlottige ongeluk. Annie komt er in de opvoeding van deze drie schatten alleen voor te staan. Samen met hen probeert ze er het beste van te maken.

Annie wil dat ze alle drie het beste uit hun leven proberen te halen en wil dat ze gaan studeren. Maar hun huis blijft altijd hun thuis. En de kinderen komen er met plezier elke keer terug. Maar de kinderen hebben wel hun klap gehad doordat hun ouders zijn overleden. Zo heeft de oudste moeite met mensen dichtbij laten, ze is bang dat ze haar pijn doen en wil dat met alle macht zien te voorkomen. De middelste heeft een relatie met een veel oudere vrouw met kinderen, ze wil hem op weg helpen, maar wil hij dat wel? En de jongste is kunstenaar. Ze moet keuzes maken waar niemand haar op kan voorbereiden, maar ze vastbesloten om te leven.

Zo heeft iedereen in het gezin zijn problemen, maar ze komen altijd weer bij elkaar. Annie heeft er moeite mee dat de kinderen steeds meer hun eigen gang gaan en wil de kinderen het liefst zo dicht mogelijk bij zich houden. Maar aan de andere kant wil ze dat ze zo goed mogelijk terecht komen, ze heeft moeite met de juiste afstand houden. Maar toch lukt het haar om de kinderen zo goed mogelijk op het leven voor te bereiden. En dan opeens komt er nieuwe wending in haar leven, kan ze dat wel aan en wat vinden de kinderen ervan?

Mijn mening:
Je valt meteen met je neus in de boter. Het verhaal begint met het ongeluk, gelijk heel heftig. Maar hoe verder het boek zich vordert hoe beter de gevolgen van het ongeluk duidelijk worden. Want dat de kinderen en Annie er een klap aan over gehouden hebben is duidelijk, ze zijn allemaal geschrokken door wat er gebeurd is en het bepaald hun verdere leven. Het draait (zoals zo vaak bij de boeken van Steel) om liefde en geluk. Aan het einde van het boek komt het allemaal zo goed en kwaad als dat gaat op zijn plaats, iedereen is gelukkig.

 

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter