Woedend op mijn contactpersoon van de kliniek

geplaatst in: Psychosomatische klachten | 0

Het is alweer een paar weken geleden dat mijn dossier gesloten is. Maar tot op de dag van vandaag houdt het me bezig. De ene dag omdat ik bezig ben met hoe het bij de volgende adres zal gaan, zal ik overeenkomsten en verschillen gaan zien? De andere dag omdat ik woest ben en niet weet wat ik met mijn woede aan moet. Ik heb al meerdere keren in mijn hoofd een brief naar mijn contactpersoon geschreven, er is er maar een op het beeldscherm verschenen. Ik raak mijn woede maar niet kwijt en daar baal ik toch behoorlijk van. Ik zit dan ook behoorlijk in conflict met mezelf.

Bron: www.weheartit.com

Woede uiten
Want ik weet dat ik alleen mezelf heb met deze woede, zij zal er echt niet van wakker liggen. Ik denk niet dat ze zich überhaupt bewust is van wat ze in mijn los gemaakt heeft. Ik zal het haar ook niet vertellen, want ik wil de eer aan mezelf houden. Het is mijn woede en ik moet echt eens leren dat niet altijd te uiten. Ik heb gezien wat dat heeft veroorzaakt tussen mijn oude psycholoog en mij en dat is niet alleen maar positief. Ik zal een manier moeten vinden om mijn woede te uiten. Ik hoop dat deze blog kan bijdrage in het uiten van mijn woede. Want ik wil ook eens verder kunnen zonder hier de hele dag mee bezig te zijn.

Communicatie
Ik ben in mijn hoofd de hele tijd aan het herhalen waar het mis gegaan is (in mijn ogen). De ene keer ligt de schuld bij mij en de volgende keer bij haar. Dat het is mis gegaan in de communicatie is een feit. Ik heb me doodgeërgerd. aan haar manier van communiceren en op de een of andere manier heb ik dat niet duidelijk kunnen krijgen naar haar. Bij haar is het kwartje niet gevallen dat haar manier van communiceren niet werkte. Ik ben alleen nog steeds bezig met de vraag hoe ik het haar wel duidelijk had moeten maken. Ik heb alleen het gevoel dat dat een manier was die niet bij mij paste, waardoor het niet gelukt zou zijn.

Mening
Ik weet dan ook bijna zeker dat ik met haar niet op een lijn zou komen. Wij verschillen echt als dag en nacht. Ik denk dan ook dat mijn voorstel om een collega van haar het te laten overnemen, verkeerd bij haar gevallen was. Want zij zou dat gezien hebben als vluchten voor contact, terwijl ik het zag als accepteren dat het contact niet werkte. Zij was dan ook behoorlijk bezig met haar mening en haar mening aan mij opdringen en ik deed hetzelfde. Mijn mening is mijn mening en ik stond niet open voor haar mening en zij niet voor de mijne. Het contact tussen ons heeft gewoon van het begin af aan gebotst en dat zou niet veranderd zijn.

Volgend hoofdstuk, please
Ik heb dan ook zo’n vermoede dat ik het maar snel naast mij neer moet leggen. Het heeft geen zin om het tot in het oneindige te analyseren. Ik heb geleerd dat ik daar niet op mijn plek zit en dat het tussen ons nooit gewerkt zou hebben. Dat is echt geen ramp, maar wel een feit. Er zullen vast nog meer lessen in gezeten hebben, maar ik moet verder met mijn leven. Dit hoofdstuk is geweest en ik moet stoppen met het herlezen ervan. Ik word er niet gelukkiger van. Wie weet hoeveel mooie hoofdstukken er aan komen, maar die ik niet lees omdat ik nog steeds vast zit in dit hoofdstuk. Dat zou toch zonde zijn!

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter