Laatste blog

geplaatst in: Psychosomatische klachten | 0

Nee, ik stop absoluut niet met bloggen. Ik neem zelfs geen blogpauze. Maar ik stop wel met bloggen over mijn psychosomatische klachten. Sinds dat er gezegd wordt dat mijn klachten gewoon bij Cerebrale Parese in combinatie met het leven horen (ook al spreken artsen dat weer tegen) vind ik deze categorie niet meer passend. Het voelt alsof ik mezelf in een hokje duw waar ik niet inpas. Ook voelt het alsof ik wil schipperen tussen twee groepen en niet mijn eigen mening volg. Iets wat ik nu wel wil gaan doen. Wat overigens niet wilt zeggen dat ik nergens last van (kan) hebben. 

Bron: www.google.com

Mijn keus
Maar ik wil het niet meteen labellen als psychisch. Ik moet gaan leven en niet bij elke klacht meteen denken dat artsen gelijk hebben en dat ik psychisch niet in orde ben. Want het feit dat een arts denkt dat er iets psychisch speelt hoeft niet te betekenen dat die arts ook gelijk heeft. Die arts kan het niet zo goed fout hebben. De GGZ zegt dat het wel meevalt en dat het wel logisch is als je een handicap hebt en dan mijn leven geleid hebt. Ook zij kunnen het fout hebben. Ik vind dat het ondertussen mijn beurt is en ik draag uit waar ik mij het beste bij voel. Ik heb een handicap en dat valt soms niet mee.

Genieten
Het betekend niet dat ik zeg dat er nooit meer iets zou kunnen gebeuren in mijn leven waardoor ik toch behandeld moet worden. Maar daar ga ik gewoon niet van uit. Ik wil mezelf het gevoel geven dat ik op dit moment goed bezig ben en ik zie wel hoe het over een jaar gaat. Dit had ik vorig jaar ook niet verwacht, dus wie weet hoe ik me dan voel. Ik laat het open en zie wel hoe het pad verder gaat. Voor nu komt er op dit pad geen psychosomatische klachten voor en dat is waar ik naar kijk en waar ik van geniet. Morgen, volgende week of volgende maand kan het anders zijn, maar dat zie ik dan wel.

Categorie 
Ik ga deze categorie niet verwijderen en de blogs onderbrengen bij andere categorieën. Ik laat het staan want toen der tijd geloofde ik dat het klopte. Nu ik niet meer weet wat ik echt moet geloven, maar wel besloten heb om te geloven dat het Cerebrale Parese is in combinatie met het leven horen toekomstige berichten niet meer in die categorie. Sommige gaan naar Chronisch ziek, sommige naar Cerebrale Parese en sommige naar Mijn leven. Ik zie wel hoeveel ik er nu nog over blog. Waarschijnlijk een stuk minder dan de afgelopen jaren, want het speelt een stuk minder in mijn leven.

Standpunt
Iets waar ik blij om ben want het is een teken dat ik me goed voel. Iets wat ik mezelf de afgelopen jaren heb gegund en wat nu eindelijk gebeurd. Ik hoop dan ook echt dat ik steeds meer kan gaan staan voor waar ik in geloof. Zonder dat ik me laat overhalen door artsen om iets anders te geloven. Ik mag voor mezelf kiezen en geloven wat ik wil. Ik ontken niets, maar ik ga niet meer mee in een verhaal wat meerdere kanten bevat en waarin iedereen een andere mening heeft. Ik neem mijn standpunt ook in en hoop alleen dat mensen dat accepteren tot het tegendeel bewezen is. Dan ben ik blij!

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter