Kennisgemaakt met psycholoog nummer acht

geplaatst in: Psychosomatische klachten | 0

Afgelopen week heb ik kennisgemaakt met psycholoog nummer acht binnen dezelfde organisatie. Ze is nummer drie die mij gaat behandelen. Ik vond het vooraf hartstikke spannend en had er daardoor helemaal geen zin in. Maar ik wist dat ik het moest doen. Want de situatie is nou eenmaal zoals die is en dat zorgt ervoor dat ik hier nou eenmaal mee te dealen heb. Ik kan er voor wegrennen of ik kan er ingaan en kijken wat het me brengt. In overleg met mijn huisarts besloot ik om er in te springen, ik had immers niets meer te verliezen.

Proberen
Ik wist niet zo goed wat me te wachten stond. Aan de ene kant wist ik dat er niets kon gebeuren, het kon goed gaan of verschrikkelijk, maar dan had ik wel geprobeerd. Toen ik geroepen werd stond er een vrouw en meteen kwam ze heel aardig en rustig op mij over. De lift die al weken binnen de organisatie kapot is bleek dat nog steeds te zijn, dus ze besloot om een kamer beneden te regelen. Gewoon ter plekken. Heel fijn. Ook vond ze het vervelend dat ze niet goed voorbereid was omdat mijn vorige psycholoog zo plotseling was weggegaan, iets waar zij helemaal niets aan kon doen. Zij deed wat ze kon doen.

Regiebehandelaar
Ik vond het fijn dat ze uitlegde wat ze kon en wat ze mocht. Ik heb namelijk nu een psycholoog getroffen die niet mijn regiebehandelaar is. Zij mag dus geen beslissingen nemen over mijn behandeling. Ze moet alles met iemand, die boven haar staat, overleggen. Ze gaf me duidelijkheid. Ik zit daardoor nu nog wel in onzekerheid omdat ik nog niet weet hoe mijn behandeling er verder uit gaat zien. Dat hoor ik over een paar weken. Maar wat ik wel weet is dat we eerst de tijd nemen om elkaar te leren kennen. Want ik heb nu zoveel wisselingen gehad, dat moet wel gebeuren. Ik moet haar leren vertrouwen.

Vertrouwen
Al met al had ik er een goed gevoel over. Ze trok het zich echt aan hoe het gegaan was. Ze kon er niets aan veranderen, want het waren immers de omstandigheden, maar ze vond het wel echt vervelend. Ik had verwacht dat er gezegd zou worden, zo is het nou eenmaal en door. Deal er maar mee. Dat gebeurde totaal niet. We hebben geen andere keus dan er mee dealen, maar we kunnen er wel over praten en het verwerken. Want het is allemaal zo plotseling gegaan dat het bij mij heel veel verdriet en boosheid heeft opgeleverd. Ik moet weer een beetje vertrouwen krijgen in het proces, in de behandeling.

Trots!
Zoals het er nu naar uitziet gaat dat wel lukken. Ik vond het wel heel fijn dat ze zei dat ik trots op mezelf mocht zijn. Dit omdat ik het toch aangegaan ben, ondanks dat er al meerdere keren vervelend contact is geweest tussen psychologen en mij en de fijne psychologen al meerdere keren onverwachts vertrokken zijn. Ik ga er nu toch weer heen en probeer het toch weer opnieuw. Hoewel dat heel raar was om te horen heb ik hem wel kunnen opslaan en kan ik hem ergens wel geloven. Ik mag trots op mezelf zijn dat ik dit gedaan heb. Ik hoop dat ik dat gevoel kan vasthouden, want het is een fijn gevoel.

Facebook | Instagram | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 25 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *