Ik ben gaan leven

geplaatst in: Psychosomatische klachten | 0

Met die mededeling werd ik een paar weken geleden weggestuurd bij de GGZ. Aan de ene kant was ik enorm boos en verdrietig. Want hoe moest ik gaan leven als ik mezelf zo ontzettend afhankelijk van andere mensen opstel en niet de regie durf te pakken? Dat is echt zo ontzettend moeilijk. Ik de blog van gisteren beschreef ik het als een voetbalwedstrijd die van een amateurwedstrijd over gegaan was in een professionele wedstrijd terwijl ik zelf aan de kant was gaan zitten en af en toe een aanwijzing riep. Ik heb de bal afgepakt en bepaald zelf of er gespeeld wordt.

Bron: www.google.nl

Huisarts
Maar dat valt nog niet mee, want ik wist mezelf echt geen raad. Ik ben dan ook op een gegeven moment naar de huisarts gegaan voor een goed gesprek. Zij zei me dat ik sterk ben en dat ik het echt wel aan kan om zonder de GGZ door te gaan. Ik moet het hoofdstuk met mijn oude psycholoog sluiten en mijn eigen pad gaan vinden. Het waren confronterende woorden die ik echt nodig had om door te gaan. Ik denk dat als ze dit niet tegen mij gezegd had ik het niet meer had zien zitten en misschien zelf wel weer depressief was geraakt. Dat hebben we nu kunnen voorkomen, want ze gaven mij kracht.

Nieuwsgierig
In de dagen na het gesprek is er bij mij echt een knop omgegaan. Ik ben sterk en natuurlijk betekend dat niet dat ik alleen maar een glimlach op mijn gezicht heb en dat ik nooit meer terugdenk aan wat er gebeurd is. Deze gebeurtenissen maken me trouwens nog steeds ontzettend boos. Maar het lukt me steeds beter om dat te laten rusten en naar de dag van morgen te kijken. Ik heb namelijk heel veel zin in de dag van morgen, want wat gaat die dag mij brengen? Niemand weet het en dat zorgt ervoor dat ik hoop houd. Ik merk dat ik daar op het moment op leef, op hoop. Deze situatie gaat echt wel verbeteren!

Werken
Want eigenlijk is er nog helemaal niets veranderd. Er is touwtrek alom geweest. De een vond dat ik naar een dagbesteding moest (koffie schenken voor de oudjes bijvoorbeeld) en een ander vond dat ik het wel aankon om meteen een ”echte” baan te hebben. Uiteindelijk is er besloten dat ik maar eens moest zorgen dat ik het huis uit kwam. Ik was nogal verbaasd over deze omslag, maar vond het wel even prima. Ik kan er boos om worden, maar ik heb geleerd dat het leven toch heel anders verloopt dan dat ik verwacht. Soms moet je de regie pakken en soms moet je het maar heel even zo laten. Het komt wel goed.

Regie
Ik ben bezig met het huis uit gaan en dat gaat echt wel goedkomen. Ik moet alleen geduld hebben. De rest dat pak ik in de loop der tijd echt wel op. Maar heb nog niet het gevoel dat de tijd er rijp voor is. Het is net zoals met het uit huis gaan. Eerst honderd keer proberen en opeens lukt het. Het enige wat ik nu moet doen is mijzelf niets laten wijsmaken. Ik sta aan de bal en niemand anders krijgt hem, niet zonder dat het amateurwedstrijd blijft en ik blijf dit keer in het veld staan! Niemand die mij eruit stuurt en niemand die het zeggenschap over mijn leven krijgt. Ik heb hem en ik houd hem! Ik heb mijn les geleerd.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter