Hoe gaat het nu verder?

geplaatst in: Psychosomatische klachten | 0

Het eerste wat ik wil roepen was ”zie je wel, zie je wel, ik had de hele tijd gelijk” en het volgende moment schoot de vraag ”hoe heeft dit allemaal kunnen gebeuren?” door mijn gedachten. Ik heb op de terugweg naar huis echt op mijn oud-psycholoog zitten schelden, ik was zo boos op haar, hoe kon zij de situatie zo verkeerd ingeschat hebben? Het enige wat ik mij kan bedenken is dat zij veels te veel naar een psychische oorzaak heeft gekeken en niet naar mij als mens. Helaas zal ik het gesprek met haar erover nooit aan kunnen gaan, wat misschien maar beter is ook.

Bron: www.weheartit.com

Gewoon Cerebrale Parese
Ik kan nog steeds niet geloven wat er gebeurd is de afgelopen maanden. Het ene moment dacht iedereen dat de psychische klachten wel meevielen maar dat ik gewoon ”autistisch” was en het volgende moment kwamen ze opeens met de mededeling dat het waarschijnlijk gewoon de Cerebrale Parese is in combinatie met mijn verleden. Ze willen de geplande onderzoeken afblazen omdat ze denken dat als ze puur naar de symptomen kijken ik alle diagnoses heb die de kliniek gesteld heeft en waarschijnlijk heb ik dan ook autisme, maar zijn die diagnoses echt de oorzaak van mijn klachten of is het de Cerebrale Parese?

Leiden
Dat is waar nu aan getwijfeld wordt en dat is ook wat ik mij de afgelopen maanden met regelmaat afgevraagd heb. Helaas heb ik me teveel laten leiden door mijn oud-psycholoog en geloofde ik haar dat ik echt geen andere keuze had dan mij laten onderzoeken op psychosomatische klachten, want als ik dat gedaan had kon ik pas verder in mijn leven. Ze heeft in een ding gelijk gehad ik kon daarna pas verder met mijn leven, maar ik mocht wel meteen beginnen met puinruimen. Ik had meteen op de rem moeten trappen toen zij het voorstel deed om mij door te sturen naar de kliniek, want het voelde toen al niet goed.

Afhankelijk
Maar achteraf is makkelijk praten en dat heeft ook helemaal geen zin meer. Ik heb de afgelopen weken met regelmaat de huid van mijn oud-psycholoog vol gescholden in gedachten, ik heb met regelmaat alles van me afgeschreven en ik heb met mensen hele gesprekken over haar en alle gebeurtenissen gehad. Het zorgde ervoor dat ik mijn oud-psycholoog heel erg miste en me heel erg eenzaam voelde. Maar het zorgde er ook voor dat ik mij besefte dat ik geluk gehad heb. Toen zij stopte bij mijn revalidatiecentrum viel mijn afhankelijkheid van haar weg. Ik vond het doodeng maar heb weer op eigen benen leren staan.

Eigen benen
Iets wat ik de afgelopen maanden echt weer heb moeten leren en wat ik de aankomende maanden nog verder moet ontwikkelen. Want ik denk nog met regelmaat wat zou (naam psycholoog) mij geadviseerd hebben? Meteen daar achteraan denk ik, nee wat zij ook geadviseerd zou hebben, ik moet het zelf doen. Helaas merk ik ook dat ik het op eigen benen staan echt in een beschermde omgeving moet leren, want ik maak mezelf nog te snel afhankelijk van andere. Daarom raad de GGZ mij nu aan om een paar jaar te gaan leven en daarna kan ik altijd nog kijken of er nog iets speelt op psychische gebied.

Geen behandeling
Ik wil absoluut gaan leven (begeleid op mezelf wonen, dagbesteding of werk en een sociaal netwerk). Het zal niet makkelijk zijn om dat op te gaan bouwen en ik weet nog niet helemaal hoe ik dat moet gaan bereiken. Ik heb daarom wat mailtjes de deur uit gedaan om te bekijken wie er mijn zou kunnen helpen. Wat het voor mij ook betekend is stoppen met behandelen. Geen gesprekken bij een psycholoog of SPV’er en een behandeling binnen de kliniek gaat hem dan ook niet worden. Want dan ben ik alsnog niet bezig met leven maar met oorzaken zoeken. Misschien blijkt over een paar jaar dat het nodig is, maar eerst gaan we leven!

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter