My life in pictures – week 48 – 2015

geplaatst in: My life in pictures | 0

Het was een drukke week. Ik ben heel veel bezig geweest, maar ik heb ook geprobeerd om mijn rust te pakken. Maar helaas liet mijn lichaam af en toe behoorlijk merken dat het toch teveel was. Lichamelijk gaat het best slecht, maar ik denk niet dat nog meer rust daar echt iets aan veranderd had. Maar emotioneel ging het ook niet echt fantastisch. Ik ben heel erg veel aan het nadenken geweest en heb best wel wat struisvogelpolitiek toegepast. Er stond ook een gesprek met mijn psycholoog op de planning.

Zondag 22 november 2015

Ik heb best wel wat blogs geschreven. Ik wil gewoon proberen dagelijks te bloggen, zodat de achterstand niet groter, maar kleiner wordt. Vandaag heb ik best wel wat berichten van 2015 geschreven. Maar ik heb ook heel veel spelletjes gespeeld. Ik merk dat het studeren gewoon niet zo goed gaat, het lukt niet en ik heb er gewoon geen behoeften aan op het moment. Dan maar bloggen en spelletjes spelen.

Maandag 23 november 2015

Het grootste gedeelte van de ochtend ben ik alleen thuis geweest. Mijn moeder was met mijn zus naar de tandarts en mijn vader moest werken. Ik was alleen met Misty en mijn cavia thuis. Misty heb ik laten spelen met een balletje en mijn cavia mocht op schoot. Maar meneer wou alleen maar proberen om bij mijn laptop te komen die ook op de bank stond. De rest van de dag heb ik wat blogs geschreven en gestudeerd.

Dinsdag 24 november 2015

Ik heb wat blogs geschreven, maar uiteindelijk ben ik mijn studieboeken ingedoken en heb best wel wat kunnen doen voor mijn studie. De rest van de dag heb ik rustig aangedaan vanwege de rest van de drukke week. Ik merk dat mijn lichaam heel erg protesteert en dat ik heel erg moe ben. Ik wil het nog even aankijken, maar anders bel ik volgende week toch echt de huisarts.

Woensdag 25 november 2015

Mijn ouders en ik zouden op tijd vertrekken met een huurauto om een partij fournituren op te halen. Maar de huurauto deed niet wat die moest doen. De ramen bleven maar beslaan zelfs na een tien minuten rijden. We zijn omgekeerd en hebben onze eigen auto’s gepakt en zijn alsnog gegaan. Eenmaal ter plekke hebben we met zijn alle lopen buffelen om alles in de auto’s te krijgen. Met een beetje moeite is het gelukt. Toen we eindelijk thuis waren ben ik op bed gekropen heb alleen nog maar televisie zitten kijken ik was gesloopt.

Donderdag 26 november 2015

Ik was echt heel erg moe, werd heel laat wakker en dat terwijl mijn moeder eigenlijk vroeg weggewild had, maar ze moest mij nog helpen. Ze is dus een uur later vertrokken dan dat ze van plan was. Ik heb de hele dag op bed gehangen, met mijn laptop. Maar aan het begin van de avond was ik het zat en besloot ik om mijn gewone computer op te starten. Ik heb nog wat zitten Facebooken en wat spelletjes zitten doen, want was echt heel moe.

Vrijdag 27 november 2015

Na even boodschappen met mijn moeder gedaan te hebben ben ik achter mijn computer gaan zitten en heb geprobeerd om mijn gedachten te stoppen. Ik merkte dat ik best zenuwachtig was en niet zo lekker in mijn vel zat. Om twaalf uur heb ik met wat moeite wat gegeten en daarna ben ik de auto ingestapt naar mijn psycholoog. Daar heb ik een goed gesprek gehad, maar ik merkte dat ik heel erg opstandig was. Ik wou wel praten, maar ook niet. Het ging even niet zo lekker.

Zaterdag 28 november 2015

Moe, dat is wat de dag het beste omschrijft. Maar ik ben toch best wel goed bezig geweest. Ik heb het grootste gedeelte van de ochtend besteed aan iets voor mijn vader. Maar ’s middags ben ik aan het bloggen geslagen. Ik vond dat ik nog even wat berichten moest schrijven, want daar was gisteren ook niks van gekomen en ik heb nog maar een maand om alle berichten van 2015 online te krijgen. Op het moment van schrijven moet ik nog 79 berichten van 2015, dus dat moet wel lukken,  maar toch. Ik moet bij blijven.
Tijdens het verschonen van mijn caviakooi besloten we Zwiebertje in zijn kooi te zetten. Meneer vond het prima en kreeg een hele berg zaagsel over zich heen, hij vond het prachtig en vermaakte zich prima in zijn kooi.

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter