My life in pictures – week 47 – 2017

geplaatst in: My life in pictures | 0

Het was een rare week! Veel pijn zorgde ervoor dat ik weinig heb kunnen doen. In ieder geval minder dan dat ik zou willen. Ik heb geprobeerd mijn blogs bij te houden maar slaagde daar alles behalve in. Ik baal daar enorm van, maar besef me ook dat ik mijn hand moet behouden. Daarom zat ik deze week ook weer gezellig bij de huisarts. Zij beseft ook wel dat ik mijn linkerhand hard nodig heb en er van afhankelijk ben. Die ochtend zat ik echter nog bij de anesthesist. Ook ben ik deze week achter meer informatie van mijn huis, ik ben in ieder geval weer enthousiast. 

Zondag 19 november 2017

Ik had veel pijn maar wou ook heel graag aan de slag met mijn blog, dus ik besloot om te kijken hoe ver ik zou komen. Maar om de blog goed te kunnen schrijven moest ik me weer even verdiepen in de film. Dat lukte niet helemaal zoals ik wou en het was al bijna etenstijd toen ik het een en ander gevonden had. Helaas kreeg ik het niet snel genoeg naar mijn zin op het scherm. Ik besloot om eerst te gaan eten voordat ik mezelf helemaal gek zou draaien. Na het eten ben ik over de televisie gaan hangen en al snel merkte ik dat daar niet slim aangedaan had. Ik ben gestopt en heb mezelf verplicht om eerst mijn blog af te schrijven voordat ik naar beneden mocht op thee te zetten. Mijn ouders waren weg, dus ik was alleen met mijn zus. Toch lukte het om rond half drie alles af te hebben en thee te kunnen drinken. De rest van de middag heb ik geen bijzondere dingen gedaan. Ik was klaar met bloggen en besloot dat te accepteren. Na het avondeten heb ik geprobeerd het bloggen alsnog op te pakken, maar dat wou niet lukken. Ik ben voor de televisie gaan hangen en op een gegeven moment gaan douchen. Daarna ben ik mijn bed ingedoken.

Maandag 20 november 2017

Mijn vader moest heel vroeg op om te gaan werken. Helaas was meteen het hele huis wakker om half zes en omdat mijn zus meteen haar eigen plan trok en met deuren smeet viel ik daarna niet meer in slaap. Mijn zus moest naar de tandarts dus ik was alleen thuis met de honden. Ik ben heel even boven geweest, maar al snel ben ik naar beneden gegaan en ben voor de televisie gaan hangen. Ik merkte dat ik nog best moe was. Het was net elf uur geweest toen mijn moeder en zus weer thuis kwamen. Ik ben toen tot de lunch naar boven gegaan. Ik ben gaan bloggen. De eerste blog was net voor de lunch af. Na de lunch ben ik verder gegaan aan de tweede blog, maar daarna was het klaar. Ik heb geprobeerd om mezelf nog gemotiveerd te krijgen, maar dat wou niet lukken. Ik besloot het te accepteren en televisie te gaan kijken tot het avondeten. Na het avondeten ben ik mee geweest met mijn zus wegbrengen. Eenmaal thuis kwam mijn vader ook bijna thuis en hebben we nog even zitten kletsen. Daarna was het tijd om te kijken of ik nog wat kon doen aan mijn blog, maar al snel lag ik op bed. Ik was moe.

Dinsdag 21 november 2017

Ik moest langs de apotheek en er moesten boodschappen gedaan worden. Eenmaal thuis ben ik eerst even mijn rust gaan pakken. Even achter de computer een spelletje spelen. Na het middageten (waar het al heel snel tijd voor was) ben ik begonnen aan een blog over mijn huis. Ik besloot om eens te Googelen of ik meer informatie kon vinden en verrek ik vond wat meer informatie, informatie waar ik van schrok. Ik besloot om het nog niet in mijn blog te verwerken omdat ik het eerst bevestigd wil hebben. Ik kreeg mijn blog niet af voordat ik thee met mijn moeder ging drinken en in de brievenbus vond ik een brief over mijn huis. Er stond een bijeenkomst voor cliëntenvertegenwoordigers gepland. Ik voelde me gepasseerd, want ik wou deze informatie hebben. Ik zat daar zo mee dat het mij niet meer lukte om te bloggen of andere dingen te doen. Ik heb de rest van de middag op bed gehangen. Ik besloot dat ik wou koken, maar dat ging helaas niet vanwege de pijn. Ik moest ma vragen om het over te nemen. Ik ben die avond nog gaan douchen, maar dat deed mijn hand alles behalve goed.

Woensdag 22 november 2017

Ik moest vroeg op want ik moest naar het ziekenhuis. Eigenlijk had ik teveel pijn in mijn linkerhand en wou ik alleen maar naar de huisarts. In goed overleg met ma besloten toch te gaan. Maar na het aankleden zag ik dat er nog best wel wat tijd was ik besloot om toch even de huisarts te bellen om te vragen of ze voor morgen een plekje hadden. Dat hadden ze niet, maar ze hadden wel voor die middag om drie uur een plekje. Prima dan kom ik dan. In het ziekenhuis was het dat we best wel een tijdje op het medicatiegesprek moesten wachten, maar het was verder zo geregeld. We hebben nog geen operatiedatum, maar waarschijnlijk wordt het februari of maart. In ieder geval na mijn skivakantie. Eenmaal thuis ben ik beneden gebleven tot het middageten. Ik was moe en had geen zin om naar boven te gaan. Na de lunch ben ik verder in mijn boek gaan lezen, ik wou ergens gaan bloggen maar wist dat mijn hand te zeer deed. Na de thee zijn mijn moeder en ik even naar de markt geweest en daarna zijn we doorgereden naar de huisarts. Ik heb een ontstoken pees in mijn pols, deze moet rust hebben. Uitdaging. Ik moest pijnstilling ophalen bij de apotheek en daarna naar huis. Na het avondeten ben ik rustig televisie gaan kijken. De avond was gelukkig zo om!

Donderdag 23 november 2017

Ook vandaag stond ik redelijk op tijd naast mijn bed. Mijn rolstoelleverancier kon al vanaf acht uur komen. Omdat mijn ouders van alles en nog wat moesten doen moest ik beneden blijven. Ik ben gaan lezen. Pas in de loop van de ochtend kon ik even naar boven, het was niet echt makkelijk om iets te doen op mijn computer, maar het is gelukt. Ik moest al snel weer naar beneden want mijn ouders wouden de honden uitlaten en ze waren nog niet geweest. Daarna ben ik niet meer naar boven geweest, want het was bijna lunchtijd. Ik ben verder gaan lezen. Maar er kwam maar niemand. Ik heb contact gezocht met ze en pas na de lunch kreeg ik antwoord, er kwam die middag pas iemand. Communicatiefout. Ik ben maar even naar boven gegaan. Rond tweeën was er nog niemand, maar mijn moeder moest even weg. Ik naar beneden en maar weer in mijn boek lezen. Deze was ondertussen bijna uit. Pas tegen vieren kwam er iemand. Het was allemaal zo geregeld en rond half vijf zat ik alweer boven achter mijn computer. Ik merkte toen pas hoe moe ik was van het ”wachten”. De rest van de middag heb ik voor de televisie gehangen. Na het avondeten kon ik mezelf er niet toe zetten om nog iets te gaan doen. Ik ben op een gegeven moment gaan douchen en daarna gaan slapen. Ik was het zat.

Vrijdag 24 november 2017

Ik was moe toen ik opstond, maar ik moest echt mijn bed uit. Na het ontbijt zijn ma en ik boodschappen gaan doen. Eenmaal thuis wou ik zoveel gaan doen, maar ik had teveel pijn en was te moe. Na een tijdje zitten ging het wel weer. Ik ben toen toch aan deze blog begonnen. Ik wou kostte wat het kost proberen om deze op tijd online te zetten. Maar het typen deed zeer en ik moest het regelmaat stoppen. Ook wou ik nog wat andere dingen doen dan alleen maar aan deze blog werken wat er voor zorgde dat ik aan het einde van de ochtend alleen nog maar zondag af had. Ik ben weer een hele tijd blijven zitten na de lunch, even lezen. Toch ben ik op een gegeven moment verder gegaan en helaas heb ik de hele middag gedaan over maandag en het grootste gedeelte van dinsdag. Ik wou na het eten verder, maar toen werd ik me een partij beroerd. Ik heb besloten het op te geven en toe te geven aan mijn beroerdheid. Ik was blij toen ik in bed lag, maar slapen wou niet echt lukken. Ik heb het grootste gedeelte wakker gelegen die nacht.

Zaterdag 25 november 2017

Ik stond misselijk op, ook had ik zware hoofdpijn en ik voelde me over het algemeen niet echt lekker. Toch ben ik samen met ma naar het dorp geweest, helaas hadden ze niet alles wat we nodig hadden waardoor we nog een half boodschappenlijstje over hebben. Eenmaal thuis ontstond de discussie dat we nog steeds niet mijn auto hadden gewassen en dat terwijl we het al een half jaar roepen. We besloten om het meteen te doen (al was dat niet helemaal verstandig met mijn hand). Hij was groen in plaats van zilverkleurig, maar aan het einde was die weer mooi zilver. Het was nog net geen etenstijd toen we weer thuis waren. Dus ik ben nog heel even naar boven gegaan om heel even achter mijn computer te gaan zitten, even een spelletje. Na de lunch ben ik nog even blijven lezen. Ik was moe en had toch een beetje pijn. Ik besloot om daarna verder te gaan met deze blog, het ging niet heel snel, maar het lukte wel. Zeker als ik met regelmaat een pauze nam. Op een gegeven moment was het tijd om Zwiebertje een schone kooi te geven. Daarna heb ik niet echt meer kunnen opstarten, ik had pijn en was moe. Hoe dichter we bij het eten kwamen hoe misselijker ik werd en na het avondeten had ik nergens meer trek in. Ik was niet meer in staat om iets te doen. Ik ben voor de televisie gaan hangen en besloot deze blog de volgende dag af te maken.

Wil je alsjeblieft mijn enquête invullen?

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter