My life in pictures – week 47 – 2015

geplaatst in: My life in pictures | 0

Het was een heavy week. Niet omdat het zo druk was of omdat ik heel erg met mezelf in de knoop zat, maar de momenten dat ik met mezelf in de knoop zat waren meteen heel intens. Ook zijn er best wel vervelende beslissingen gevallen en daar ben ik toch wel een beetje mee bezig. Ook had ik genoeg te doen en hoe meer we naar het einde van de week kwamen hoe moeilijker ik het vond om te doen wat ik wou doen, ik was zo ontzettend moe en had best wel veel pijn. Dat was best vervelend.

Zondag 15 november 2015

Ik wou studeren, maar op de een of andere manier wou het allemaal niet zo goed. Ik besloot dat ik andere dingen van mezelf mocht doen. Ik ben gaan bloggen, ik wil namelijk toch nog proberen om heel 2015 online te krijgen en daar moet ik best nog wel wat berichten voor publiceren. We hebben op het moment nog meer dan 100 berichten te gaan. Maar ik heb niet alleen geblogd, ik heb ook spelletjes gespeeld.

Maandag 16 november 2015

Ook vandaag wou het studeren niet echt. Toch heb ik geïnventariseerd hoe groot de achterstand is. Ik heb alles opgeschreven en ben toen gaan kijken wat er nog echt open stond. Er bleken toch heel veel dingen toch al gedaan te zijn. Vandaag wou het bloggen uitstekend. Ik heb uiteindelijk negen berichten geschreven en gepubliceerd. Het meeste uit het verleden, maar ik wil natuurlijk ook ervoor zorgen dat er elke dag een blog online komt.

Dinsdag 17 november 2015

In de vakantie besloot mijn laptop het te begeven. Daarom moest er een nieuwe laptop komen in plaats van een Ipad die ik heel graag had willen kopen. Ik moet behoorlijk wennen aan Windows 10, maar ik denk dat het wel goed gaat komen. Ik merkte alleen dat ik de hele dag ongemerkt op een telefoontje van mijn psycholoog zat te wachten en je raad het al, die belde net niet vandaag.

Woensdag 18 november 2015

Even samen met mijn moeder de markt over. Ik had onder andere wat spullen nodig voor mijn cavia. Voor de rest heb ik geprobeerd te bloggen en te studeren, maar alle twee lukte niet echt. Ik bleef maar met alles in mijn hoofd spoken. Hoe moeilijk het ook is, de tijd die er aan komt is zo onzeker als wat en ik vind dat best moeilijk. Het kost me heel veel energie en het levert me bar weinig op.

Donderdag 19 november 2015

Het lukte me eindelijk om wat te studeren, maar ook vandaag zat ik de hele dag te wachten op dat telefoontje. Wat maar niet kwam. Uiteindelijk was ik het zat en heb ik een mail gestuurd. Ik kon de stress niet meer aan. Helaas lukte het me niet om na dat mailtje het los te laten, wat meestal wel werkt. ‘S avonds ben ik met mijn moeder mee geweest om te kijken of ze een partij kon opkopen. Ik lag pas om half 11 in mijn bed.
Bovenstaande foto, is van een prestentatie die ik vond op mijn laptop (in Onedrive). Deze moest ik geven voor een opdracht voor mijn studie. Ik keek hem terug en vond hem heel beschamend. Maar kon er ook wel om lachen.

Vrijdag 20 november 2015

De hele dag liep ik met mijn mobiel in mijn hand alsof die elk moment kon ontploffen. Om half vier kreeg ik een voicemail binnen en bleek mijn psycholoog rond twaalven gebeld te hebben. Geen gemiste oproep niks. Ik snap er niks van. Gelukkig probeerde ze het rond half vijf nog een keer en toen deed die het wel. Maar ondertussen had ik de hele dag in de stress gezeten. Ik was dan ook kapot op het moment dat ik eindelijk naar bed kon gaan.

Zaterdag 21 november 2015

Ik ben het grootste gedeelte van de dag het spel aan het uitspelen geweest. Daar had ik nou eenmaal zin in. Maar op een gegeven moment moest ik toch echt studeren vond ik. Alleen toen werd ik gewhatsappd en was ik mijn concentratie kwijt. Geen ramp, want ik heb een goed gesprek gehad. En uiteindelijk heb ik wel wat kunnen doen aan mijn studie. Alleen iets minder dan dat ik wou.

Ik wou televisie kijken, alleen door de problemen van gisteren (ja, ook ik had er last van) moest de software geüpdatet worden, dat duurde gewoon een kwartier. En daarna bleek ook nog eens mijn afstandsbediening leeg te zijn. Uiteindelijk heb ik toch nog televisie kunnen kijken.

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter