My life in pictures – week 44 – 2017

geplaatst in: My life in pictures | 0

De week begon met heel veel rugpijn en eindigde met een migraine aanval. Tussen dat door heb ik mezelf zo goed mogelijk overeind gehouden. Ik ben weer een beetje op de been. Deze week ben ik veel bezig geweest met dingen voor mijn rolstoel regelen en ik kreeg meer informatie over mijn huis. Het ziet er niet naar uit dat ik volgend jaar nog het huis uit ga, maar ze gaan waarschijnlijk volgend jaar wel bouwen. Ik houd een slag om de arm, maar ik heb hoop. Verder ben ik deze week niet echt productief geweest voor mijn gevoel, mijn gevoel heeft het echt mis! 

Zondag 29 oktober 2017

Bloggen, bloggen en nog eens bloggen. Daar had ik behoeften aan. Rond de lunch had ik al twee blogs af en was ik aan nummer drie begonnen. Ik besloot dat het even genoeg was. Ik ben uitgebreid gaan lunchen en daarna ben ik verder gegaan aan Mini. De rest van de middag kwam ik niet lekker meer op gang qua mijn blog. Ik hing voor de televisie en toch schreef ik ergens nog een vierde blog. Ik voelde me ondertussen niet zo heel lekker meer en was het eigenlijk best zat. Ik besloot om de boel de boel te laten en te doen waar ik behoeften aan had. Na het avondeten heb ik geprobeerd om nog wat nuttigs te doen maar die poging strandde. Mijn lichaam gaf aan dat die rust nodig had.

Maandag 30 oktober 2017

Wat een ontzettend drukke dag. Ma ik besloten het boodschappen doen uit te stellen omdat we ’s middags weg moesten. Ik dacht een rustige ochtend te gemoed te gaan. Maar nadat ik een blog geschreven had was het nog steeds ijskoud. Ik besloot naar beneden te gaan en ben verder gegaan aan Mini. Ondertussen had ma de huisarts gebeld, ze moest die middag nog langskomen. Maar eerst moesten we langs de fysio. Na de lunch zijn we in de auto gestapt. Eenmaal weer thuis besloten we op pa te wachten voor de thee. Ik ging nog even verder aan Mini. Pa kwam later thuis dan gepland en we hadden nog maar heel even voordat ma weer naar de huisarts moest. Ik besloot haar te brengen (ze mag nog niet autorijden) zodat pa de honden kon doen. Eenmaal bij de huisarts besloot ik een vraag te stellen. Ik had eigenlijk de ochtend moeten bellen maar vanwege de aard van mijn klacht besloot ze wel een afspraak te plannen. Voor woensdagochtend, eerder had de huisarts echt geen tijd. Ondertussen bleek de arts enorm uitgelopen te zijn waar ma bij moest zijn, dus toen we thuis waren stond al bijna het avondeten op tafel. Ik ben daarna naar boven gegaan. Heb eigenlijk niets nuttigs meer gedaan. Op bed gehangen met een boek en na een avondje televisie kijken ben ik naar bed gegaan.

Dinsdag 31 oktober 2017

Samen met ma ben ik boodschappen gaan doen. Eenmaal thuis ben ik enthousiast verder gegaan met mijn blog deze verdiende nog wat aandacht. Maar ik was het al snel zat en besloot te accepteren dat het vandaag geen blogdag zou worden. Ik ben andere dingen gaan doen. Want er lag nog al het een en ander te wachten. Na het middageten ben ik even verder gegaan met Mini, en daarna vond ik het wel weer mooi geweest. Mijn rug deed zeer. Ik heb nog geprobeerd een blog te schrijven, maar ook dat wou niet meer. Ik vond het best en ben voor de televisie gaan hangen. De rest van de middag was niet echt nuttig te noemen. Na het avondeten ben ik nog even bezig geweest, maar al snel vond ik het best. Tot morgen!

Woensdag 01 november 2017

Ik moest redelijk op tijd op, want ik moest om tien voor half tien naar de huisarts. Ik vond het best spannend, want ik wist eigenlijk al wat de huisarts ging zeggen ”fysiotherapie”. Gelukkig wist ik ook dat er tegenwoordig iemand op de praktijk was die kennis heeft van Cerebrale Parese. Dus na een bezoekje aan de huisarts kon ik een formulier invullen en door naar de fysio. Deze bleek morgen nog plek te hebben. Ik vond het prima. Eenmaal thuis stortte ik langzaam in. Ik had pijn en hoewel ik een hele boel wou doen lukte het niet echt. Toch ben ik achter de computer gaan zitten en heb ik geprobeerd om te bloggen. Na de lunch ben ik verder gegaan met Mini. Maar al snel was ik er eigenlijk alweer klaar mee. Want mijn telefoon bleef maar gaan. Ik had mijn rolstoelleverancier meerdere malen aan de telefoon, helemaal geen probleem, maar daardoor was ik klaar met Mini. Eenmaal boven was ik het zat, ik was moe en besloot om mijn rust te pakken. Daarnaast begon mijn rug steeds zeerder te doen. Na het avondeten hield ik het niet meer, ik was op van de pijn. Al snel lag ik in bed. Ik was kapot.

Donderdag 02 november 2017

Fysio. Ik zag er tegenop. Ik had zoveel pijn dat ik aan de ontbijttafel zat te huilen. Ik kon niet meer op of neer. Ik durfde het niet aan om auto te rijden. Mijn vader besloot mij te brengen. Ik ben heel rustig aan alles gaan doen tot het moment dat we weggingen. Eenmaal bij de fysio was ik doodop. De fysio had al snel door dat mijn rug helemaal vast zat. Ze heeft hem wat losser proberen te maken. Ik merkte al snel wat verschil, maar ik strompelde nog wel. Eenmaal thuis ben ik naar boven gegaan. Ik wou heel enthousiast aan de slag, maar eigenlijk had ik gewoon teveel pijn. Ik besloot het te accepteren. Mini zat er ook niet in voor die middag en ik ben op bed gaan liggen. Even televisie kijken. Op een gegeven moment ben ik wel weer met de computer gegaan, maar ik kreeg niet veel gedaan. Ook die middag hing ik met regelmaat aan de telefoon. Na het avondeten ben ik op bed gaan hangen. Het was genoeg geweest. Toch lukte het me wel om langer op te blijven dan de dag ervoor.

Vrijdag 03 november 2017

Ik had teveel rugpijn om mee met de boodschappen te gaan. Dus pa en ma mochten samen. Ik ben naar boven gegaan en in eerste instantie achter computer gaan zitten. Maar ik had al snel door dat er niet heel veel uit mijn handen zou komen. Ik heb wat aangerommeld en wat spelletjes gespeeld. Na de lunch besloot ik om verder te gaan aan Mini. Terwijl ik daar mee bezig ben gaat mijn telefoon en heb ik iemand aan de lijn van mijn huis. Goed gesprek gehad. Daarna ben ik even naar boven gegaan, maar al snel was het thee tijd en daarna heb ik nog heel even wat aan Mini gedaan. Ik bedacht me opeens dat de blog voor zaterdag nog niet af was en daar was ik net mee klaar toen ik mocht helpen met koken. Na het avondeten heb ik nog wat gedaan aan mijn blog, maar al snel ben ik weer op bed gaan hangen. Ik ben die avond nog een hele tijd voor de televisie blijven hangen en daarna lekker gaan slapen.

Zaterdag 04 november 2017

Ma en ik hadden allebei het een en ander nodig in het dorp en omdat ik weer auto durfde te rijden zijn we dat even gaan doen. Daarna ben ik verder gegaan met deze blog. Ik had hem niet zo heel goed bijgehouden en eenmaal begonnen had ik veel moeite om mijn aandacht erbij te houden. Ik zat steeds weer een spelletje te doen. Uiteindelijk was ik net voor de lunch klaar met de andere dagen en moest ik alleen vandaag nog. Na de lunch ben ik verder gegaan met Mini. Zwiebertje wou ook een schone kooi dus dat heb ik gedaan na de thee en daarna ben ik naar boven gegaan. Even bloggen, want anders komt er straks een hoop niet online. Ik heb nog drie blogs geschreven. Daarna was het etenstijd en na het eten ben ik verder gegaan met deze blog. Verder was ik het helemaal zat en ik ben al heel snel overal mee gestopt en ben op tijd gaan slapen.

Wil je alsjeblieft mijn enquête invullen?

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter