My life in pictures – week 42 – 2016

geplaatst in: My life in pictures | 0

Een week die in het teken stond van mijn rolstoel. Waar is dat ding, wanneer wordt die geleverd? Nou hij is nog niet eens gemaakt en leveren, dat zal nog wel een paar weken/maanden gaan duren. Ook kreeg ik deze week de datum door van mijn intake. Ik merk dat dat mij meteen een bepaalde spanning geeft. Gelukkig is het al bijna. Zaterdagavond hadden mijn ouders en ik een gezellige avond bij mijn peetouders. Maar daarvoor heb ik wel de hele zaterdag rustig aan moeten doen. Helaas heb ik deze week ook niet mijn motivatie om te bloggen gevonden.

Zondag 16 oktober 2016

Vandaag was de laatste dag van de Lievermetlef instagram challenge. Bovenstaande qoute was de qoute die ik deelde. Ik besloot dat de bucketlist (zie vorige week) over tien jaar, op het stukje liefde na, af moet zijn. Ik denk dat dat een redelijk doel is. ‘S avonds besloot ik meteen met een van de doelen aan de slag te gaan. Maar ik moest eerst van mezelf een blog schrijven, want er komt veels te weinig online.

Maandag 17 oktober 2016

Ik besefte dat ik al negen weken aan het wachten was totdat mijn nieuwe rolstoel geleverd werd. Ik besloot om in actie te komen en eens te gaan informeren. Dat was nog een stuk lastiger dan dat ik verwacht had. Want ik werd helemaal niets wijzer. In de loop van de dag ging de telefoon, de GGZ. Een datum voor een intake. Ik moet naar een andere locatie komen dan waar ik behandeld wordt, maar daardoor kan ik wel veel eerder terecht. Spannend. Maar gelukkig kon ik die spanning redelijk van mezelf afzetten en een paar blogs schrijven. Ook heb ik mijn gedachtes van vandaag opgeschreven zodat ik het later kan verwerken in mijn boek.

Dinsdag 18 oktober 2016

Ik zou vandaag gebeld zijn door mijn rolstoelleverancier. Helaas is dat niet gebeurd. Daar baal ik best wel van, want het beïnvloed toch mijn dag. Ik sta op zo’n dag lijkt het wel de hele dag aan. Door alle Tweets over psychologen werd ik even met mijn neus op de feiten gedrukt en besefte ik hoeveel ik het mis om een gesprekspartner te hebben. Gelukkig staat er voor mij een intake gepland en hopelijk kan ik over een paar weken ook starten. Ik heb mezelf de hele dag proberen te vermaken door te lezen en af en toe een spelletje op mijn computer.

Woensdag 19 oktober 2016

Helaas vandaag weer geen contact gehad met mijn rolstoelleverancier. Ik word er toch een beetje moedeloos van. Gelukkig bood een goed boek afleiding en dat in combinatie met computerspelletjes heb ik mezelf goed vermaakt. Maar toch zat er de hele dag een onrustig gevoel in mijn buik. Ik weet niet zo goed wat ik er mee aan moet en waar het door komt. Door het feit dat er een datum is voor een intake of door het gedoe rondom mijn rolstoel?

Donderdag 20 oktober 2016

Ik hoorde vandaag dat ze mijn gegevens kwijt zijn geraakt en dat er daardoor opnieuw een passing moet plaatsvinden. Serieus? Ik hoop maar dat ze snel komen. Ik wist in ieder geval waarom er nog geen stoel geleverd is. Er kwam vandaag een nieuw spel uit en natuurlijk moest ik hem installeren. Ik hoef niet uit te leggen hoe ik mijzelf de rest van de dag heb vermaakt. Zelfs het boek dat ik aan het lezen ben moest even plaatsmaken.

Vrijdag 21 oktober 2016

Ik hoorde vanochtend dat ze pas de 15de november komen voor een passing. Serieus? Ik ben woest en besloot om even geen contact met ze te zoeken of het eerder kon, want ik stond echt op het punt om ze ondersteboven te schelden. Ik besloot om de gemeente te infomeren, zij zijn het met mij eens dat dit niet kan, maar ze kunnen helaas niets doen. Ik was zwaar gefrustreerd. Ik ben maar in het spel gedoken en heb daar veel aandacht aan besteed. Maar op de een of andere manier vond ik het toch niet zo leuk en zelfs mijn boek kon mijn aandacht niet lang genoeg vasthouden.

Zaterdag 22 oktober 2016

De frustratie was nog steeds voelbaar. Maar goed. Ik moest van mezelf rustig aan doen, want ’s avonds zouden we naar mijn peetouders gaan en ik wou het wel volhouden. Dus ben ik veel aan het lezen geweest en heb ik af en toe een spelletje gedaan op mijn computer. Door deze combi kon ik het ’s avonds prima volhouden. Maar ik was toch wel blij toen ik in bed kon, want het was een pittige dag.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter