My life in pictures – week 4 – 2016

geplaatst in: My life in pictures | 0

 Wat een week. Ik ging van opwinding naar angst om vervolgens weer verdrietig te zijn. Ik kon niet echt enthousiast zijn over mijn vakantie (Dat is trouwens de reden dat deze my life in pictures maar van zondag tot vrijdag loopt). Ik zat vooral met mezelf in de knoop of met mijn koffer. Want dat ding moest toch ook gepakt worden. Ook zou mijn psycholoog bellen en ik werd gek van de zenuwen. Maar het feest was pas echt compleet toen het UWV besloot om zich ook eens met mij te bemoeien.

Bron: www.weheartit.com

Zondag 24 januari 2016

Het was een dag van alles proberen, maar niks lukt. Op de een of andere manier zit ik met mezelf in de knoop en het lukt me niet om er echt uit te komen. Ik weet dat er een hele hoop heftige dingen in mijn leven gebeuren, maar dat mag toch geen excuus zijn? Ik heb geprobeerd om te bloggen, om te studeren en uiteindelijk heb ik helemaal niets bereikt voor mijn gevoel. Dat voelt best rot.

Maandag 25 januari 2016

Ik besloot om mee te gaan met boodschappen doen. het was best wel fijn om even naar buiten te gaan. Ondanks dat mijn humeur niet heel vrolijk was. Het studeren en het bloggen wou vandaag niet echt beter gaan dan gisteren. Ik probeer mijn gedachten op mijn skivakantie te richten, maar in plaats van dat dat lukt lijkt het wel of ik steeds meer met andere dingen bezig ben dan met mijn vakantie.

Dinsdag 26 januari 2016

Opeens ging vandaag de telefoon. Ze belde met een datum om mij in observatie te laten komen. Aan de ene kant was ik dolblij want het voelt echt alsof ik dan weer een stap verder kom in mijn leven en aan de andere kant ben ik daar helemaal niet zo blij mee, want wat gaat het betekenen voor mijn leven? Helaas besloot het UWV zich ook te laten horen, zij moeten zich ook opeens met mij gaan bemoeien.

Woensdag 27 januari 2016

Ik had die nacht veel wakker gelegen en de opwinding over de observatie was omgeslagen in angst. Toen de telefoon ging was mijn frustratie compleet. Ze hadden besloten om mijn observatie met minstens twee weken uit te stellen in verband met de voorjaarsvakantie. Ik zat daarna helemaal met mezelf in de knoop, want wat moet ik hier nou mee? Ik kon het niet echt goed naast mij neerleggen helaas.

Donderdag 28 januari 2016

De hele dag in spanning gezeten, want mijn psycholoog had beloofd om te bellen en bij haar weet je nooit wanneer ze dat doet. Ik hoop alleen dat ze het wel doet, want zij heeft vorige week duidelijk laten blijken dat ze zich zorgen maakt. Ik heb me maar op mijn koffer gestort. Hij zit helemaal dicht en ga mag niet meer open van mezelf.

Vrijdag 29 januari 2016

Vandaag is het eindelijk zo ver. Vanavond stapt ik op de bus richting Italië. De zenuwen gierde door mijn lijf omdat door alle problemen en eigenlijk vond ik het doodeng om de bus in te stappen! Overdag heb ik geprobeerd om mij te vermaken. Dat kwam neer op Simsen, bloggen en mezelf behoorlijk vervelen.

Facebook | Instagram | Twitter

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter