My life in pictures – week 38 – 2016

geplaatst in: My life in pictures | 0

Het was niet de beste week. Het was ook een saaie week, geen afspraken of telefoontjes. Iets waar ik aan de ene kant heel erg aan toe was, maar wat er ook voor zorgde dat ik best wel in tweestrijd met mezelf kwam. Ik wou namelijk zo ontzettend graag wat nuttigs doen en dat lukte niet echt. Ik heb af en toe een blog kunnen schrijven, maar ik heb de achterstand niet kleiner doen worden. Ik raakte dan af en toe een beetje in de put. Op vrijdag besloot ik daarom dat ik lief voor mezelf moest wezen, wat niet heel erg lukte. Maar langzaamaan lukte het steeds beter. Toch heb ik de afgelopen dagen heel wat strijd in mijn hoofd gevoerd en die is nog niet klaar!

Bron: www.weheartit.com

Zondag 18 september 2016

Het was vandaag een wat mindere dag. Ik voelde me nog steeds niet echt geweldig en zat nog best wel met mezelf in de knoop. Daar baalde ik enorm van, maar was weinig tegen te doen. Ik moest accepteren dat ik me niet echt geweldig voelde. Ik wou in eerste instantie heel enthousiast aan de slag met mijn blog, maar dat wou toch niet helemaal lukken. Ik ben daarom maar computerspelletjes gaan doen. Op een gegeven moment was ik dat ook zat. Daarom mocht ik van mezelf televisie kijken. Ik was dolblij toen het tijd om naar bed te gaan was.

Maandag 19 september 2016

Ik besloot om even mee te gaan met boodschappen doen. Ik was alleen mijn mobiel vergeten en ik had totaal geen zin om hem te gaan halen. Ik ben daarom zonder mobiel meegegaan en eigenlijk was dat tien keer ontspannener. Ik ben daarna achter de computer gekropen en ben gaan bloggen, maar na een blog was ik het zat en ik besloot dat ik een computerspelletje mocht gaan doen van mezelf. De rest van de dag heb ik besteed aan computerspelletjes spelen en televisie kijken. Ik vond het best.

Dinsdag 20 september 2016

Ik voelde me toch niet helemaal top. Ik wist dat de kans klein was dat ik iets van mijn psycholoog zou horen, maar toch was ik bang. Ik wou heel graag van alles en nog wat doen, maar ik zat eigenlijk alleen maar in mijn zenuwen. Op een gegeven moment was ik het spuugzat en besloot ik maar even helemaal iets anders te gaan doen. Maar het was moeilijk om er uit te komen. Op de een of andere manier is het toch gelukt. Maar ik was wel meteen voor de rest van de dag gesloopt. Ik heb niets nuttigs gedaan.

Woensdag 21 september 2016

Ik besloot om even met mijn ouders mee te gaan naar de markt. Ik had er niet heel veel zin in, maar ik wist dat de frisse lucht mij goed zou doen. Eenmaal thuis ben ik achter mijn computer gekropen. Ik wou bloggen, maar dat was toch iets te veel gevraagd. Ik kreeg geen blogbericht uit mijn vingers. Na een paar minuten naar een leeg beeldscherm staren was ik het zat. Ik ben een computerspelletje gaan spelen. Dat was ik in de loop van de middag ook zat en toen ben ik televisie gaan kijken. ‘S avonds heb ik afwisselend voor de televisie gehangen en achter mijn computer gezeten.

Donderdag 22 september 2016

Ik besloot om te bekijken of ik kon bloggen, na een blogbericht was er wel weer genoeg geschreven. Het was ondertussen ook etenstijd. Tijdens het eten ging opeens mijn Ipad. Ik had mijn mobiel boven laten liggen, maar er kwam wel een oproep binnen. Ik kon deze niet opnemen en ze belde meteen weer. Omdat ik geen idee had wie het was en ik verwachtte dat er wel weer snel gebeld zou worden ben ik naar boven gelopen. Maar er werd de rest van de dag niet meer gebeld. Ik besloot om maar achter de computer te duiken en een computerspelletje te gaan spelen, het was genoeg geweest. Ik was moe en besloot om even mijn rust te pakken.

Vrijdag 23 september 2016

Ik ben even met ma boodschappen gaan doen. Eenmaal thuis ben ik achter mijn computer gaan zitten en ik besloot om lief voor mezelf te zijn. Ik hoefde alleen maar iets te doen waar ik zin in had. Ik ben eerst alle sociale media af gegaan. Na een tijdje had ik alles gezien en ben ik een computerspelletje gaan doen. Na de lunch had ik nog steeds nergens zin in en Op een gegeven moment ben ik gewoon wat aan het surfen als ik opeens een heel interessant artikel over persoonlijkheidsstoornissen in combinatie met hersenletsel tegenkom. Ik zat meteen op het puntje van mijn stoel en na het lezen ervan was ik heel verbaasd. Ik weet niet zo goed wat ik er mee moet, maar het gaf me wel stof tot nadenken. De rest van de dag heb ik eigenlijk een beetje op dezelfde manier doorgebracht.

Zaterdag 24 september 2016

Ik wou een hele hoop doen, maar ik besefte me dat ik lief voor mezelf moest zijn. Dus in plaats van mezelf te laten bloggen besloot ik te accepteren dat het beter was om gewoon te doen waar ik zin in had. Maar ik had eigenlijk helemaal nergens zin in en vond het verschrikkelijk om niks te doen. Mijn hersenen moeten bezig zijn, anders gaat het mis. Ik besloot om maar een computerspelletje te gaan doen. Maar daar was ik al snel op uitgekeken en niets kon mij echt interesseren. Ik ben op een gegeven moment op bed gaan hangen en ben heel af en toe alsnog even achter mijn computer gekropen, maar het was niet nuttig wat ik vandaag deed.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter