My life in pictures – week 34 – 2017

geplaatst in: My life in pictures | 0

Ik ben op het moment ziek. Ik ben best wel verkouden, heb keelpijn en ben doodmoe. Ik heb daarom ook een leuke afspraak voor vandaag af moeten zeggen. Maar gezondheid eerst, vooral omdat er aankomende week weer een hele boel afspraken gepland staan. Gelukkig was het wel een leuke week. Waarin ik maandag naar Blijdorp ging, dinsdag met ma meeging om iets op te halen. De rest van de week heb ik geprobeerd om mijn rust te pakken en niet teveel hooi op mijn vork te nemen. Daardoor schoot mijn blog er ook heel erg bij in en dat is best jammer. 

Zondag 20 augustus 2017

Ik vond dat ik moest bloggen. Want als het plan om morgen naar Blijdorp te gaan door zou gaan dan kon ik morgen niet bloggen. Maar ik merkte dat mijn motivatie niet honderd was en ik was het dan ook al snel weer zat. Ik besloot om af en toe een spelletje tussendoor te doen. Op een gegeven moment had ik mijn motivatie en concentratie gevonden en schreef ik de ene na de andere blog. Maar aan het einde van de middag was het genoeg geweest. Ik ben op bed gekropen met de televisie aan en heb tot het avondeten televisie gekeken. Na het eten ben ik gaan doen waar ik zin in had. Ik vond het even helemaal best.

Maandag 21 augustus 2017

We gingen naar Blijdorp. Maar eerst moest mijn zus bloedprikken en moesten er broodjes en drinken gehaald worden voor ons dagje weg. Mijn moeder en zus waren al snel weer terug en toen konden we in de auto stappen. Omdat we geen auto hebben waar we met zijn vieren in kunnen met rolstoel moesten we met twee auto’s. We hebben een hele leuke dag gehad (ik heb er een blog over geschreven). Maar eenmaal thuis was ik toch best moe. Ik was prikkelbaar en daardoor niet heel reëel. Ik moest echt even bijkomen. Maar de rest van de dag heb ik daardoor niet heel veel meer gedaan. Het was genoeg geweest. Ik heb wat spelletjes gespeeld en de foto’s van de dierentuin bewerkt en daar bleef het bij.

Dinsdag 22 augustus 2017

Mijn zus moest weer naar haar werk. Mijn moeder zou der thuis brengen en daarna doorrijden naar Zeist om wat op te halen. Ik besloot mee te gaan. We kwamen op de terugweg langs de plek waar ik in observatie gezeten heb en het deed mij niet heel veel. Natuurlijk deed het mij wel iets, maar ik werd niet boos, verdrietig of wat dan ook. Ik kon er gewoon langskomen. Eenmaal thuis merkte ik dat ik toch moeier was dan dat ik gedacht had. Ik was van plan om te bloggen, maar dat ging hem echt niet meer worden. Ik ben op bed gaan hangen met de televisie aan en dacht morgen weer een dag. Ik heb ’s avonds nog wel een poging gewaagd, maar dat werd hem niet dus ik ben op tijd gaan douchen en mijn bed ingedoken.

Woensdag 23 augustus 2017

Ik was doodmoe. Ik merkte nu hoe moe ik was na een paar dagen wat doen. Ik besloot mijn rust te pakken en niet mee te gaan naar de markt. Ik ben achter mijn computer gekropen en na een hele tijd spelletjes gespeeld te hebben besloot ik te gaan bloggen. Maar dat verliep niet zo soepel als ik gehoopt had. Ik was te moe en had een concentratie van een goudvis. Ik was het na een paar zinnen alweer zat en hoe vaak ik het ook probeerde het duurde tot het einde van de ochtend dat de eerste blog af was. Na de lunch heb ik nog een blog geschreven maar daarna was het toch echt op. Ik ben spelletjes gaan doen. Ik had nergens meer zin in. Ik heb nog een tijdje televisie zitten kijken maar ook daar was ik al snel klaar mee. Na het avondeten heb ik gewoon gedaan waar ik behoeften aan had.

Donderdag 24 augustus 2017

Het zag er in eerste instantie naar uit dat het een hele rustige dag zou worden. Maar daar kwam ik al voor het aankleden verandering in. Ik kreeg een heel mooi aanbod waar ik op in besloot te gaan. Zo was ik aan het einde van de ochtend opeens de eigenaar van een Tassimo. Iets waar ik heel blij mee ben. Toen begon het wachten op de postbode, want er zou twee leuke pakketten afgegeven worden. Rond half twee ging de deurbel en waren mijn pakketten er eindelijk. Ik had nog helemaal niets gedaan maar ik wist nu zeker dat er vandaag niets meer gedaan werd. Mijn eerste daimond painting pakket werd bezorgd. Maar ook mijn fotocamera. Ik was helemaal gelukkig en besloot meteen te kijken hoe de foto’s werden. Daarna wou ik beginnen aan het daimond painting. Ik dacht dat in mijn zus der kamer zitten wel een goed idee was, maar ik kreeg enorme rugpijn van haar bureaustoel en was daar alweer snel weg. Ik besloot op mijn kamer verder te gaan, maar dat was ook geen succes. Ik ben andere dingen gaan doen. De rest van de dag ben ik met van alles en nog bezig geweest.

Vrijdag 25 augustus 2017

Na het boodschappen doen besefte ik me dat het eeuwig zou gaan duren als ik mijn daimond painting boven wou doen. Ik besloot te overleggen of het mogelijk was om het beneden te doen. Gelukkig vond mijn moeder dat goed en had zij de eettafel niet nodig. Ik heb mijn spullen naar beneden gehaald en ben daar enthousiast aan de slag gegaan. Ik had het helemaal te pakken. Ik had geen oog maar voor andere dingen en heb eigenlijk niets anders gedaan tot het einde van de middag. Toen ben ik begonnen met bloggen, maar heel veel blogs heb ik niet kunnen schrijven voor het avondeten. Na het avondeten heb ik nog een blog afgeschreven en toen was ik er alweer helemaal klaar mee. Ik ben gaan doen waar ik zin in had.

Zaterdag 26 augustus 2017

Ik voelde me enorm beroerd en besloot de beslissing te nemen om morgen niet te gaan winkelen. Hoe jammer ik het ook vond. Ik ben wel mijn bed uit gegaan omdat ik wist dat ik anders ’s avonds helemaal niet zou slapen, maar ik voelde me verschrikkelijk. Toch besloot ik om te kijken of het daimond painting wou lukken. Dat ging toch nog best aardig en ik was de hele ochtend zoet. Ik ben na de lunch heel even naar boven gegaan maar ik had al snel weer zin om verder te gaan. Maar na het avondeten voelde ik me opeens heel beroerd en besloot ik om niet meer te gaan doen wat ik me voor genomen had, bloggen. Dan kwam deze blog maar niet op tijd online. Morgen weer een dag.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter