My life in pictures – week 29 – 2017

geplaatst in: My life in pictures | 0

Het was een rare week. Het leek wel de week van ruzie, slecht in mijn vel zitten, verdrietig zijn. Er hebben dagen tussen gezeten dat ik doodsbang was dat ik depressief zou worden. Maar ik besefte me dat ik dan twee weken lang meerdere klachten moest hebben. Daar zat ik nog lang niet aan. Want het begon pas maandag in de loop van de dag. Gelukkig was het vrijdag alweer over en kan ik ondertussen alweer lachen. Ik ben weer vrolijk! Ik heb de week nog leuk kunnen afsluiten ook. Vrijdags heb ik een hele leuke dag gehad bij een vriendin en zaterdag ben ik bezig geweest met mijn blog. 

Zondag 16 juli 2017

Ik baalde dat mijn blog zo’n achterstand opgelopen had. Ik ben aan de slag gegaan. Het duurde even voordat ik de My life in pictures in elkaar had van die dag, maar toen dat eenmaal gelukt was het al ver in de middag. Ik kon mezelf er gewoon niet toe zetten om te schrijven en heb met regelmaat een pauze genomen. Ik moest mezelf voorhouden dat het toch ook goed zou voelen als die online zou komen. Toen de My life in pictures eenmaal online stond ben ik aan andere blogs begonnen. Want anders werd de achterstand alsnog groter. Na het avondeten was ik het zat. Ik ben andere dingen gaan doen zoals televisie kijken. Ik ben daardoor veels te laat gaan slapen.

Maandag 17 juli 2017

Wat een dag! Het begon al met het besluit om niet mee te gaan met boodschappen doen. Want we zouden die middag naar de kapper gaan. Ik was nog steeds moe en besloot verder te gaan met mijn blog. Maar het wou niet heel erg lukken. Ik was te moe. Ik moest vroeg lunchen om op tijd bij de kapper te zijn. Ik kan niet helemaal vertellen wat er precies gebeurd is, maar het komt er op neer dat de kapster vond dat ze het recht had om mij te vertellen dat ik tegen bepaalde dingen verkeerd aan kijk, ik verschil van mening. Ook vond ze dat ze mij mocht vertellen dat ik mijn verleden moest laten rusten. Ik werd zo boos, ik voelde me in de hoek gezet. Ik ben boos weggelopen zonder dat mijn haren geknipt waren. Ik was zo verdrietig. Ik knok zo hard en ben daar trots op en zij haalde dat even helemaal onderuit. Ik ben op boosheid en wiskracht naar huis gelopen. Ik was helemaal gesloopt toen ik thuis kwam en baalde enorm. Na wat gedronken te hebben en gehuild voelde ik me nog ellendig. Ik heb de rest van de dag mijn rust gepakt, het was genoeg geweest. ‘S avonds voor de televisie en daarna lekker naar bed.

Dinsdag 18 juli 2017

Ik voelde me iets beter dan gisteren. Ik wou wel wat doen, maar er kwam eigenlijk niets uit mijn handen. Ik baalde en was pist op mezelf. Waarom moest ik er zo mee zitten? Dat wou ik helemaal niet. Ik merkte dat ik chagrijnig was en voelde me down. Ik was meteen bang dat het een neerwaarts spiraal zou worden. Ik besloot er maar aan toe te geven en op bed te gaan hangen. In de loop van de ochtend wou ik een blog gaan schrijven, maar ik besloot dat ik eerst beter kon lunchen. Na de lunch had ik zin om een boek uit te lezen. Deze was nog niet helemaal uit toen ik het weer wou proberen. Maar al snel werd ik geroepen voor thee. Na de thee heb ik weer een tijd op bed gehangen. Ik ben uiteindelijk vlak voor het avondeten begonnen. Ik heb een blog kunnen schrijven. Na het avondeten heb ik hem afgemaakt en ben ik daarna voor de televisie gaan hangen. Ik ben op tijd gaan slapen.

Woensdag 19 juli 2017

Ik voelde me best wel oké. Ik merkte dat ik nog maar een duwtje nodig had en dan zou omvallen. Maar ik verwachtte niet dat ik dat duwtje zou krijgen. Ik wist dat ik het niet te druk moest maken. Dus nadat mijn moeder en ik over de markt waren gegaan en taart hadden besteld ben ik op bed gaan hangen met een boek. Ik wist dat ik moest bloggen, maar ik had er niet zo heel veel zin in. Dus na twee blogs geschreven te hebben (waar ik het grootste gedeelte van de ochtend en middag over gedaan had) was ik er alweer helemaal klaar mee. Ik ben voor de televisie gaan hangen. Na het avondeten had ik nog steeds geen energie en ben ik gaan doen wat ik wou, boek lezen, televisie kijken, cavia knuffelen, computeren en op tijd gaan slapen. Het was genoeg geweest.

Donderdag 20 juli 2017

Ik was best wel met een goed humeur opgestaan. Totdat er iets gebeurde. Ik was boos, verdrietig en had er helemaal geen zin meer in. Ik voelde me in de steek gelaten. Na uren gedonder heb ik besloten om de stekker er uit te trekken. Ik was op en besloot voor mezelf te kiezen. Ik heb geen energie voor dit soort gedonder. Ik ben er zelf ook schuldig aan, maar hier kan ik helemaal niets mee. Ik was boos op mezelf dat ik me zo heb laten opfokken en daardoor de hele dag niets gedaan had. Ik heb wel een blog geschreven. Maar verder heb ik niets nuttigs gedaan die dag. Ik was er helemaal klaar. Na het avondeten heb ik de WII opgestart en heb ik alle woede er uit gespeeld. Het was fijn om dat te kunnen doen. Ik ben op tijd gaan slapen.

Vrijdag 21 juli 2017

Omdat ik wist dat ik rond elven naar een vriendin zou gaan besloot ik om niet mee te gaan met boodschappen doen. Ik heb de eerste uren rustig aan gedaan. Maar omdat ik toch wat nuttigs wou doen, ben ik heel even achter de computer gaan zitten. Ik wou een ander thema op mijn blog hebben. Het kriebelde al een tijdje en nu besloot ik er voor te gaan. Maar helaas ging er wat fout. Mijn blog bleef gewoon online. Ik kon de fout niet vinden en wou ondertussen weg. Ik heb de boel de boel gelaten (nadat ik mijn hoster geappt had) en ben naar mijn vriendin vertrokken. Dat was hartstikke gezellig en na een paar lachbuien, spierpijn en heel veel leuke en goede gesprekken stapte ik rond half negen weer de voordeur binnen. Ik heb nog heel even gekletst met mijn moeder en ben toen gaan slapen.

Zaterdag 22 juli 2017

Ik besluit om te gaan kijken wat ik wil met mijn blog. Ik heb geen zin om deze blog af te schrijven en heb even geen behoeften aan andere dingen. Ik ga achter mijn computer zitten en heb gedaan waar ik zin in had, computerspelletje spelen en kijken naar een nieuwe lay-out voor mijn blog. Ik ben af en toe voor de televisie gaan zitten, maar ook dat was niet super nuttig. Aan het einde van de middag vond ik een leuk thema en ben ik gaan stoeien. In de loop van de avond kwam ik er achter dat het toch niet helemaal mijn thema was. Maar ik was te moe om verder te zoeken. Ik heb nog een tijd televisie gekeken en ben daarna gaan slapen.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter