Stress

geplaatst in: Mijn leven | 0

Ik heb het de laatste tijd al een paar keer laten doorschemeren, ik zit niet echt lekker in mijn vel. Ik ervaar op het moment veel stress en dat zorgt voor lichamelijke klachten. De stress is geen oorzaak voor mijn hand, maar mijn hand is wel een oorzaak voor de stress. Want ik ben gaan beseffen dat als mijn hand niet overgaat dat mijn zelfstandigheid in gevaar komt. Ik weet dat het wel goed komt, maar wanneer? Dat weet ik niet en dat vind ik spannend. Ik wil niet afhankelijk zijn. Dat vind ik vervelend. Ik wil het allemaal zelf doen en ervaar dit alsof ik op dit moment een enorme last ben.

Bron: www.google.nl

Klem zitten 
Natuurlijk is dit niet het enige waarom ik op het moment stress ervaar. Er speelt een hele boel meer en dat maakt mij onzeker. Ik merk dat ik klem zit in mijn eigen emoties. Ik kon vroeger niet praten met mensen. Ik kreeg te horen dat ik er niemand mee moest belasten met mijn problemen en nu durf ik het niet zo goed meer. Veel problemen spelen al vanaf dat ik klein was en dat zorgt ervoor dat mijn vriendin(nen) niet op de hoogte zijn. Dus hoewel ik nu wel kan praten durf ik het niet omdat ik bang ben dat mijn vriendin(nen) mij niet geloven. Dat ze zullen zeggen dat ik nu niet meer bij ze hoeft te komen.

Lichamelijke klachten
Niet echt handig als je iemand in vertrouwen wilt nemen. Ik praat steeds meer maar vind het nog steeds moeilijk en daardoor praat ik nog steeds te weinig over wat ik voel en ervaar. Op dit moment praat ik te weinig en daardoor ervaar ik stress. Normaal kan ik dat wel handelen en weet ik dat ik mijn stress kwijt moet raken, wat dan ook aardig lukt. Maar nu helaas niet en dat zorgt voor nog meer stress. Ik heb zoveel stress dat ik er lichamelijke klachten van krijg (hartkloppingen, zweten, hoofdpijn) en dat zorgt voor een vicieuze cirkel waar ik niet helemaal uit kom. Maar waar ik wel uit wil komen.

Huisarts
Maar hoe kom ik er uit? Ik weet het niet meer. Ik ben door mijn opties heen, tenminste de opties waarbij ik niemands hulp heb. Ik zal hulp moeten vragen en dat vind ik spannend. Toch ga ik het doen. Ik moet aankomende donderdag naar de huisarts en hoop dat het mij dan lukt om dan aan te geven dat ik haar hulp nodig heb. Ik hoop dat ze wat kan en wil doen. Vast wel, maar ik vind het gewoon heel eng om überhaupt om hulp te vragen. Terwijl ik weet dat het nodig is en dat ze niet bijt. Tot nu heeft ze bewezen dat ze te vertrouwen is en dat ze me helpt als ik hulp nodig heb!

Gaat beter!
Ik heb de vorige alinea’s afgelopen zondag op papier gezet. Ik wist op dat moment nog niet of ik het zou durven te publiceren. Maar ik heb besloten het wel te doen. Maar om een compleet beeld te geven moet ik wel vertellen dat het een stuk beter gaat. Ik heb gisteren geprobeerd om een stuk openheid te geven op Instagram. Ik vond het doodeng, maar heb hele lieve reacties gehad. Iets wat me goed doet. Ik heb daarna ook nog een heel goed gesprek gehad met mijn beste vriendin en dat heeft mij echt het gevoel gegeven dat ik bij haar terecht kan. Het komt dus absoluut goed met mij!

Wil je alsjeblieft mijn enquête invullen?

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter