Ons huis wordt verbouwd

geplaatst in: Mijn leven | 0

Op het moment van typen wordt ons huis verbouwd. Het toilet en de badkamer worden vernieuwd. Na jaren van uitstellen omdat eerst andere huizen gedaan moesten worden en daarna was het budget op, is het nu eindelijk de tijd dat ons huis verbouwd gaat worden. Het is ondertussen dan ook nodig, want alles stamt uit de tijd van de bouw van het huis. Hoewel het fijn is dat die vieze douchevloer eindelijk weg is, ben ik niet heel blij met de verbouwing, want de aankomende tijd zit ik bij mijn peetouders omdat het huis voor mij totaal niet meer toegankelijk is. 

Kleuren
Het begon maanden geleden met kleuren uitzoeken. De kleur maakte ons allemaal niet zo heel erg uit, zolang het maar een tegel was die niet snel glad zou worden. Daar had ik vooral oren naar, want ik heb toch al wat (bijna) schuivers op deze douchevloer gemaakt. Nadat de kleuren uitgezocht waren zijn met regelmaat mensen komen kijken, want de keuken moest gezien worden (omdat de afvoer van de douche door de keuken loopt) en de badkamer moest bekeken worden. Van alles moest door besproken worden. Want de woningbouw wou het allemaal goed geregeld hebben zodat er weinig verrassingen kwamen.

Herrie
De afgelopen weken zagen we met regelmaat werklui voorbij komen. Niet zo zeer bij ons in huis, maar wel in het huis tegenover ons want daar zaten alle werklui als ze pauze hadden. We wisten dat wij steeds sneller aan de beurt zouden zijn. Op een gegeven moment hoorde we de herrie en bleken de buren van een paar huizen verderop aan de beurt te zijn. Toen snapte ik al dat het heel veel herrie zou worden op het moment dat wij echt aan de beurt zouden zijn. Ik was blij dat ik ergens anders kon verblijven, want ik trilde toen al van mijn bureaustoel laat staan als ze bij ons in huis bezig zouden zijn.

Ontoegankelijk
Maar toen ze afgelopen woensdag begonnen kwam ik al snel achter dat het veel meer in zou houden dan dat ik gedacht had. Ze begonnen ontzettend vroeg en ik zat nog aan de ontbijttafel (gelukkig wel aangekleed). Ze begonnen met overal een soort zeil neer te leggen zodat ze de troep niet door het huis heen zouden lopen, het zeil kwam ook op de trap te liggen en ik kwam er al snel achter dat de trap daardoor bijna niet meer begaanbaar zou zijn voor mij. Ik besloot om maar beneden te blijven, want het zou toch maar voor een paar uur zijn. Het werden, helaas, alleen wel hele lange uren.

Sterkte!
Want ik zou pas die middag naar mijn peetouders vertrekken. De herrie was echt niet normaal, toen ze eenmaal begonnen konden we elkaar amper meer verstaan. Maar dat was nog niet de ergste herrie, pas toen ze de douchevloer af gingen halen ontstond er echt een enorme herrie. Ik moest zelfs met oordoppen inzitten vanwege de veiligheid. Ik was zo ontzettend blij toen ik mijn auto vol kon laden en weg kon rijden. Ik kom wel weer terug op het moment dat het klaar is, maar als ik mijn moeder moet geloven gaat dat nog wel heel even duren. Want er gaat echt van alles mis. Ik wens mijn ouders sterkte!

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter