Inzicht in mijn ongeduld

geplaatst in: Mijn leven | 0

Soms geven conclusies mij nog het meeste inzicht in mijzelf. Ik weet al jaren van mezelf dat ik ongeduldig ben en dat ik het liefst alles vandaag wil hebben en niet morgen. Waarom? Ik had werkelijk geen idee. Ik wist wel dat ik het was en dat het allesbehalve handig was. Want het leven gaat niet tien keer harder omdat ik nou eenmaal ongeduldig ben. Ook ik moest ”gewoon” op mijn beurt wachten. Maar hoe moest ik dat nou voor elkaar krijgen? Ik wist het niet. De lange zoektocht om de puzzel compleet te krijgen begon. Jaren later heb ik weer een puzzelstukje gekregen. 

Bron: www.google.nl

Waarom?
Ik zat mezelf voor de zoveelste keer af te vragen waarom ik nou zo ontzettend ongeduldig was. Waarom kon ik nou niet een keer gewoon afwachten? Ik kan mezelf helemaal gek draaien als ik daar mee begin. Want ik kom meestal nergens op uit behalve dan dat het niet echt leuk is om ongeduldig te zijn. Soms ga ik zelfs op het internet zoeken naar ”hoe kweek ik geduld?” of ”geduld hebben hoe doe je dat?” Maar ook het internet bleek geen antwoord op deze vraag te hebben. En als die het wel had dan moest ik er voor betalen. Laat ik dat nou net niet van plan zijn. Dan kom ik er liever zelf achter.

Het valt te leren
Met de jaren ben ik er al wel achter gekomen dat geduld kweken ook gewoon een kwestie is van oefenen. Ik merk dat het mij eigenlijk best wel redelijk afgaat als ik het niet ontzettend graag wil hebben. Of tijdens een hele drukke periode, dan heb ik toch geen tijd om na te denken over wat ik nou heel graag wil hebben. Op het moment dat ik een datum weet, dan gebeurd het, heb ik ook geen probleem. Ik weet namelijk wanneer ik het kan verwachten. Maar als het heel graag wil hebben en als ik mezelf niet kan afleiden dan blijk ik toch wel een probleem te hebben. Dan word ik ontzettend ongeduldig.

Andere mensen
Vooral op het gebied van mijn gezondheid, wanneer voel ik mezelf nou eindelijk eens ”normaal”, en op het gebied van mijn huis, wanneer kan ik nou eindelijk het huis uit, merk ik dat heel ongeduldig kan zijn. Ik vind dat heel vervelend, want ik kon er niets aan doen dat ik mezelf zo voelde, ik was ziek en herstellen duurde langer dan dat ik wou. Over mijn huis zal ik zwijgen. Ik kan er niet tegen als het niet verloopt zoals ik het wil. Maar ben ik het wel die het in dat tempo voor zich ziet of voel ik me ontzettend opgejaagd door hoe andere mensen tegen het leven aankijken? Hoe zij het zouden doen?

Tempo
Heel diep van binnen weet ik ook wel dat iedereen zijn eigen pad heeft en dat niemand mij kan vertellen dat het te langzaam gaat. Maar ik merk dat ik heel erg om me heen aan het kijken ben, in welk tempo verloopt het bij andere? Ook probeer ik overal een signaal uit op te maken, wat zegt iemand anders over het onderwerp? Ik ben bang dat andere vinden dat ik te langzaam ben. Maar ben ik dat? Of maken andere dat er hoogstens van? Ik moet het loslaten. Niemand kan mij vertellen dat het te langzaam gaat, want ik volg mijn eigen pad en dat verloopt anders dan bij een ander. Helemaal geen ramp.

Angst
Maar het ergste is denk ik nog dat ik bang ben dat iemand anders denkt dat ik straks hulp nodig heb om het proces sneller te laten gaan. Ik weet dat de gebeurtenissen in mijn leven diepe sporen hebben achtergelaten. Iets wat heel jammer is, maar wel begrijpelijk. Ik kan niet meer volledig zorgeloos leven, ik weet dat dat heel dramatisch klinkt, maar het is de waarheid. Maar ik zal deze angst los moeten laten en moeten kijken of iemand mij hulp aanbiedt. Zo niet, dan moet ik niet denken dat een ander mijn tempo te langzaam vindt. Ik moet in ieder geval stoppen met leven naar deze angst!

Wil je alsjeblieft mijn enquête invullen?

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter