Ik zit mezelf wel eens in de weg

geplaatst in: Mijn leven | 0

Ik zit vandaag mezelf gigantisch in de weg. Alles wat ik wil doen wil niet lukken en het enige wat ik doe is de hele dag op social media hangen. Waarom? Ik weet het niet. Ik zoek waarschijnlijk iets op social media wat er niet te vinden is, aandacht, een luisterend oor. Ik weet dat als ik dat wil ik naar beneden moet lopen en tegen mijn ouders kan gaan kletsen, maar ik heb vandaag behoeften aan diepgaandere gesprekken en mijn ouders houden daar al helemaal niet van. Daarnaast snappen ze vaak niet waarom ik soms maanden later ergens opeens weer aan denkt. Het was toch afgesloten?

Bron: www.google.nl

Praten
Dat zorgt ervoor dat ik mij niet begrepen voel, niet gezien voel. Het lijkt wel alsof oude emoties omhoog komen en hoewel ik dacht dat ik het afgesloten had het toch niet helemaal afgesloten is. Ik weet het veel mensen hebben dat, maar het is lastig. Want de meeste mensen begrijpen dat niet en denken dat je dringend hulp nodig hebt van de GGZ. Dat zorgt ervoor dat ik mijn mond houd, nog dieper in mijn holletje kruip en pas weer wil praten of zichtbaar wil zijn als dit allemaal voorbij is. Terwijl het juist op dat moment heel goed zou zijn om te praten. Maar ik weet niet met wie en hoe ik moet beginnen.

Schuldgevoel
Ik ben op zo’n moment bang dat mensen mij een zeur vinden en niet meer met mij willen praten. Ik ben aan het doemdenken en raak in een vicieuze cirkel. Daar kreeg ik mezelf wel weer snel uit, maar toch blijf ik mezelf in de weg zitten. Ik kan mijn ei op die dag nergens kwijt en daardoor komt er niets uit mijn handen. Als ik mezelf daar enorm tegen ga verzetten dan wordt het alleen maar erger. Ik kan beter accepteren dat het zo is en gewoon een dag niets nuttigs doen. Maar vooral ervoor zorgen dat ik mezelf geen schuldgevoel aanpraat omdat ik niets nuttigs doe. Dat helpt absoluut niet.

Leerzaam
Want hoewel ik deze dagen haat zijn het wel de dagen dat ik een hele boel over mezelf leer. Ik krijg nieuwe inzichten in mezelf. Ik zie mijn zwakke en sterke punten weer en na zo’n dag kan ik er meestal weer helemaal tegenaan. Soms heb ik zulke dagen meerdere dagen achter elkaar, vermoeiend maar zo leerzaam. Aan het einde ben ik vaak wel blij dat ik die dagen gehad heb, maar op het moment dat ik er midden inzit kan ik ze vervloeken. Ik ben emotioneel en zit met dingen waarvan ik me afvraag waarom maak ik me daar überhaupt druk om? Ik weet het zelf op dat moment ook niet.

Reine
Wat ik wel weet dat ik trots op mezelf ben dat ik dit herken. Want dat was een paar maanden geleden nog niet mogelijk. Ik dacht op zulke dagen dat ik gek aan het worden was een dringend hulp nodig heb. Nu weet ik dat ik mezelf niet gek moet draaien. Het is zoals het is, ik ben niet gek en ik ben op zulke dagen juist aan de slag met mezelf. Ik moet niet zo streng zijn voor mezelf. Ik kan niet van de ene op de andere dag nergens meer last van hebben en het proces duurt niet te lang, het gaat op mijn tempo. Dat zal afwijken van het gemiddelde en dat is prima. Nou nog even met mezelf in het reine komen!

Wil je alsjeblieft mijn enquête invullen?

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter