Heb ik wel zoveel doorzettingsvermogen?

geplaatst in: Mijn leven | 0

Dat is iets wat ik mezelf de laatste tijd afvraag. Ik weet namelijk niet of ik wel door wil zetten. Want gaat het mij wel opleveren waar ik zo naar verlang? Ik weet dat niemand dat weet en ik weet ook dat doorzetten niet perse betekend ”doel behalen”. Echter heb ik de laatste tijd het gevoel dat ik snel opgeef. Misschien omdat ik niet weet of ik door wil of misschien omdat ik op het moment allesbehalve lekker in mijn vel zit. Waarschijnlijk dat ik mezelf daardoor ook niet echt de ruimte geef om door te zetten, maar ook niet om echt op te geven. Ik hang er tussenin op het moment.

Bron: www.weheartit.com

Stagebegeleider
Ze zeggen dat meiden meer doorzettingsvermogen hebben dan jongens. Maar dat betekend niet per definitie dat ik ook echt doorzettingsvermogen heb. Heel veel mensen vinden dat ik doorzettingsvermogen heb, want kijk hoever ik ben gekomen. Hoewel ik dat helemaal met ze eens ben zei een stagebegeleider ooit tegen mij ”jij bent op een bepaalde manier verwend, jij hoeft voor heel veel dingen niet te vechten”. Hoewel ik op dat moment zwaar beledigd was, want hoe kwam die daar nou bij? Had die mijn levensverhaal wel echt goed bekeken? Denk ik dat er meer waarheid in zit dan dat ik wil.

Opgelost!
Want het ging mij vroeger soms best wel eens wat makkelijker af. Er werd mij veel wind uit de zeilen genomen. Sommige dingen werden opgelost door school, door mijn ouders en door hulpverleners. Dingen die leeftijdsgenoten wel moesten doen hoefde ik niet te doen. Als ik het niet zo snel of makkelijk voor elkaar kreeg stonden er genoeg mensen naast mij om het voor mij op te lossen. Ze wouden helpen. Sommige omdat ze mij gewoon aardig vonden, andere omdat ze vonden dat ik door mijn handicap meer aandacht verdiende. Ik kon met regelmaat achterover leunen.

Reddende engel?
Maar naar mate ik ouder werd hoe minder dat gedaan werd. Ik moest het zelf doen. Sommige dingen omdat ik dat nou eenmaal wou, andere dingen omdat ik daar oud genoeg voor was. Alleen toen werd het moeilijk. Sommige mensen hadden medelijden met mij en kwamen mij alsnog helpen, want het is toch zielig dat iemand met een beperking zo moest stuntelen? Ik leerde nooit om door te zetten als het moeilijk was want er kwam altijd wel een reddende engel en dat was toch eigenlijk wel heel erg fijn. Tot het moment dat mijn engelen op waren en ik het zelf moest doen. Toen had ik een probleem.

Proberen
Ik merk dat ik tegenwoordig wat beter bestand ben tegen dat soort momenten. Ik kan het steeds beter aan om te moeten zoeken naar hoe ik iets moet regelen. Het is soms enorm frustrerend en ik weet dat het niet erg is om soms hulp te vragen. Maar ik mag niet van luiheid achterover gaan leunen en hopen dat een ander het voor mij opknapt. Ik kan het zelf en als ik het echt niet kan weet ik dat er een hele boel mensen zijn die mij willen helpen. Maar alleen als ze gezien hebben dat ik het echt geprobeerd heb. Want alleen op die manier heb ik doorzettingsvermogen en dat mag ik vaker gaan aanspreken!

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter