We zijn bijna klaar met 2016

geplaatst in: Familie en vrienden | 0

Het jaar 2016 is omgevlogen. Ik kan wel zeggen dat 2016 een heel bewogen jaar is geweest voor mij. Met klap op de vuurpijl dat ik in 2018 een huisje hebt (ik moet de indicatie nog krijgen, maar daar verwachten we geen problemen mee). Er zijn niet alleen maar leuke dingen gebeurd in 2016, maar ik merk dat ik het redelijk achter me kan laten. Het is gebeurd en ik kan er niets meer aan veranderen. Ik probeer me te focussen op het positieve en hoewel ik daar nog geen ster in ben is het wel belangrijk dat ik daar in blijf oefenen. Want dat er in 2016 een hoop mooie dingen gebeurd zijn is een feit.

Bron: www.weheartit.com

Vakantie en observatiemaand
Ik heb in februari namelijk een top vakantie achter de rug en hoewel ik enorm zenuwachtig was voor de reacties van mijn medereizigers is het me achteraf prima meegevallen. Ik ben zo blij dat ik mee ben geweest. Ik heb dan ook nog een hele boel maanden op mijn vakantie kunnen teren en tot op de dag van vandaag brengt het een grote glimlach op mijn gezicht als ik er aan terugdenk. Na deze vakantie begon ik al heel snel aan mijn observatiemaand en hoewel deze loodzwaar was ben ik wel blij dat ik hem gedaan heb. Ik ben een hoop wijzer geworden over mezelf en hoewel dat heel moeilijk was is het goed!

Kwakkelen
In de maanden die volgde was het niet echt super. Ik kwam in een zwart gat terecht en de dingen die ik ondernam lukte niet zoals ik had gewild. Maar ik bleef over mezelf leren, ik wou zo graag beter in mijn vel komen te zitten dat ik daar echt mijn prioriteit van gemaakt had. Helaas werd dat toch wel een uitdaging zonder de juiste begeleiding. Tot aan de zomer was het behoorlijk kwakkelen. Het ene moment zat ik redelijk in mijn vel en het volgende moment voelde ik me diep ongelukkig. Eind augustus werd ik een ramp. Ik had nergens meer zin in en al snel had ik door dat ik depressief begon te raken.

Depressie
September heeft bij mij dan ook behoorlijk wel zwarte bladzijdes. Ik was angstig, maar vooral heel erg ongelukkig. Er gebeurde zoveel, mijn psycholoog kreeg een andere baan, mijn dossier bij de kliniek werd gesloten met de mededeling kom maar terug als je zes maanden op jezelf woont en tot die tijd succes. Het was teveel, ik trok het echt even niet. Maar toen het eenmaal oktober werd kwam mijn goede humeur langzaamaan weer terug. Ik voelde me steeds meer mens worden. In november besloot ik om te stoppen met een bepaald medicijn en hoewel ik veel last heb van afkickverschijnselen is het een goede beslissing.

Een huis
Ook had ik eind oktober en begin november een intake bij een andere GGZ-instelling en hoewel ik nog niet in behandeling ben, heb ik er tot nu toe wel een goed gevoel over. Eind december had ik een gesprek met een organisatie over begeleid wonen en waarschijnlijk heb ik in 2018 een huis. Ik had per vandaag al een huis kunnen hebben als ik op het aanbod van de gemeente inging, maar dat heb ik niet gedaan, want ik voelde me er niet prettig bij. 2016 was een bewogen jaar, waar ik niet altijd blij mee was, maar nu we aan het einde zitten kan ik het toch met een glimlach afsluiten. Het was een goed jaar!

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter