Verjaardag van mijn vader 2012

geplaatst in: Familie en vrienden | 0

Een paar dagen geleden vierde we de verjaardag van mijn vader. Mijn vader vindt zijn verjaardag het minst interessant. Waar mijn moeder nog kan genieten als ze een cadeau krijgt maakt het mijn vader echt helemaal niets uit. Hij heeft meestal helemaal geen idee wat hij wil hebben en soms gaan we van armoede maar over op sokken of zakdoeken. We hebben anders echt geen idee wat hij wil hebben, want hij verzint niets. Dus we moeten raden wat hij wil hebben.

Bron: www.weheartit.com

Treinblad
Ik vind dat toch zo ontzettend moeilijk en meestal vechten mijn zus en ik dan ook om wie wat mag kopen en geven. Want het enige waar we hem echt heel blij mee kunnen maken is een treinblad en dat willen we allebei geven zodat we dan niet hoeven te verzinnen wat we hem moeten geven. Maar iemand verliest die strijd en moet toch echt iets verzinnen. Gelukkig helpt mijn moeder mee, maar het valt niet mee. Gelukkig had ik dit jaar geluk, ik mocht het treinblad geven.

Opa
Ook mijn opa kwam dit jaar. We vierde zijn verjaardag ook een beetje. Want hij is een paar dagen voor mijn vader jarig. Meestal vieren we dat tegelijk omdat we niet naar mijn opa gaan als hij het bij hem thuis viert. We hebben taart gegeten op het moment dat mijn opa binnenkwam. Daarna ben ik al heel snel naar boven gegaan, ik had niet zo’n behoeften om beneden te blijven en besloot om me verder te vermaken achter mijn computer. Ik moet toch iets te doen hebben.

Eten
Zoals gewoonlijk hebben we niet echt ”bijzonder” gegeten, want mijn moeder wil dat mijn opa een beetje normaal/gezond eet. Aan de ene kant vind ik dat jammer, want ik vind toch dat een ”bijzondere” maaltijd bij een verjaardag hoort, maar aan de andere kant snap ik het ook wel. Daarnaast mocht mijn vader op zijn verjaardag wel iets ”bijzonders” kiezen en hebben we dat toen met smaak op zitten eten. Daarnaast was er wel gewoon taart, dus dat maakt een hoop goed.

Vermoeidheid
Verder was de dag weer zo om. Toch merkte ik aan het einde van de dag dat ik best moe was. Ik merk dat mijn energieniveau snel zakt op zo’n dag. Het gaat allemaal toch iets anders dan anders  Ik snap dat mijn opa het gezellig vindt dat hij mag komen en dat vind ik ook, maar ik vind het ook lastig. Ik was dan ook blij toen ik met goed fatsoen naar bed kon. Ik kan toch wat minder goed tegen dit soort dagen dan dat ik zou willen, maar dat is helaas niet anders.

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter