Hoe was het een midweekje zonder mijn moeder?

geplaatst in: Familie en vrienden | 0

Gisteren is mijn moeder na een paar dagen op vakantie met mijn zus weer thuis gekomen. De dagen zijn voorbij gevlogen en het is eigenlijk heel goed gegaan. Mijn vader en ik hebben elkaar niet de tent uit gevochten en ik heb ook niet het gevoel gehad dat ik elke keer voor zijn karretje gespannen ben. Ik moest meehelpen met huishoudelijke taken, maar dat is niet erg. Dus het ging eigenlijk boven verwachting goed. Natuurlijk heb ik mijn moeder gemist, maar als dit vaker zou gebeuren dan ga ik daar niet wakker van liggen. Ik denk dat het mij wel gaat lukken om dit vaker vol te houden. 

Bron: www.google.nl

Vermoeid 
Waar ik maandag mijn moeder en zus met pijn in mijn buik zag vertrekken was dat de volgende dag helemaal over. Ik had het meeste tegen de maandag opgezien omdat mijn vader die avond moest werken en ik had besloten om mee te gaan omdat ik niet alleen thuis wou blijven. Maar het viel me eigenlijk best wel mee. Het duurde wel een hele tijd voordat we eindelijk klaar waren, later dan normaal, maar ik lag rond twee uur in mijn bed. Ik had het ijskoud maar toen ik opgewarmd was ben ik in slaap gevallen en rond kwart over acht werd ik weer wakker. De rest van de dag was ik alleen heel erg verrot.

Medicijn 
Naast mijn moeheid had ik helaas ook heel erg last van een bepaald medicijn. Ik ben misselijk geweest, licht in mijn hoofd e over het algemeen niet lekker. Dat heeft deze week wel wat rot in het eten gegooid. Ik had weinig honger, was snel uit balans en wou eigenlijk niet zo heel veel doen. Toch kon er niets aan gedaan worden en moet het medicijn vanzelf uit mijn lichaam verdwijnen. Ik moet het afwachten. Door deze klachten heb ik weinig achter de computer kunnen zitten en heb ik veel tijd in mijn diamond painting gestopt wat tevens een goede afleiding was van het feit dat ma op vakantie was.

Huishouden van Jan Steen 
Daarnaast hebben mijn vader en ik vrij makkelijk geleefd wat er voor zorgde dat ik niet veel aanspraak op mijn energie hoefde te doen. Ik heb een keer moeten helpen met de wasmachine laden en de was ophangen, ik heb een paar moeten helpen met de vaatwasser uitruimen en inruimen. Verder heb ik vrijwillig een keer geholpen bij het koken en ’s avonds na het avondeten heb ik meegeholpen met het opruimen van alles. Maar daar bleef het bij en omdat het allemaal verdeelt werd was het energie-technisch ook goed te doen. Ik was er niet doodmoe van en dat scheelde een hoop.

Plekje zoeken
Dit alles nam niet weg dat ik ergens dolblij was toen ma weer door de voordeur naar binnen stapte. Ze nam bepaalde zaken meteen weer uit mijn handen. Sommige hadden niet gehoeven zoals tussen de middag meteen mijn eten regelen. Ik kreeg niet eens de kans om zelf mijn tosti uit het apparaat te halen, maar goed. Ik ben me er van bewust dat mijn moeder niet heeft gezien wat ik de afgelopen week allemaal gedaan heb en daarnaast denkt zij dat het allemaal zwaar tegen mijn zin was. Ik zal even moeten gaan zoeken naar mijn plek en dat gaat ook wel weer goedkomen, verwacht ik.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter