Brussen – zoveel vrije dagen

geplaatst in: Familie en vrienden | 0

In september 2014 heb ik een uitzending op internet bekeken over het hebben van een verstandelijk gehandicapte zus die mij over de streep trok wat betreft het bloggen over mijn verstandelijk beperkte zus. Ik vond het altijd moeilijk om daar over te praten omdat je al snel je ouders bekritiseert en aangeeft dat je liever had dat je zus anders was dan dat ze is. Maar door die uitzending beseft ik dat er ook ruimte mocht zijn voor mijn gevoel en dat het daardoor niet betekende dat ik mijn ouders aanval of mijn zus afkraak, ik vertel alleen mijn kant van het verhaal en dat gebeurd hier in deze reeks.

Bron: www.weheartit.com

Elk jaar neemt mijn moeder zich weer voor ”dit jaar gaan we het anders aanpakken met haar vrije dagen” en elk jaar gaat het weer mis. Maar dit jaar lag het niet helemaal aan een verkeerde planning, maar aan de leiding die vond dat hun foutje niet rechtgetrokken hoefde te worden waardoor mijn zus een paar extra vrije dagen kreeg. Daar zaten we dan in oktober met opeens zeven extra vrije dagen die we ook nog op moesten zien te maken. Hoe moesten we dat aan gaan pakken? Stress, net zoals de voorgaande jaren toen we verkeerd aan het plannen waren geslagen. Want de dagen moeten op.

Vorig jaar kreeg mijn zus ze allemaal voor Kerst en Oud & Nieuw waardoor ze bijna drie weken thuis kwam. Dat was alles behalve een succes. Als mijn zus langer dan een paar dagen bij ons is weet ze zich geen raad. Ze wordt chagrijnig en krijgt soms zelfs boze buien. Ze voelt zich veilig bij ons en als dan de irritaties beginnen op te spelen dan krijgen we dat soort dingen. Heel vermoeiend voor ons, maar ook zij voelt zich niet fijn. Dat willen we voorkomen, daarom komt ze eigenlijk nooit langer dan een week dan heeft ze die buien wel, maar pas tegen het einde van de week. Tenminste dat hopen we.

We zagen de bui daarom al weer hangen, mijn zus zou straks weer vlak voor Kerst en Oud & Nieuw naar huis moeten komen omdat de dagen nog niet op zouden zijn. Ook mijn zus had daar geen behoeften aan. Ze heeft zelfs gezegd dat ze dit jaar op de woning blijft met Kerst en Oud & Nieuw, gewoon omdat ze niet zo lang naar huis wou komen. Mijn vader en ik waren hard en zeiden laten ze die dagen maar houden, we maken ze gewoon niet op. Mijn moeder durfde dat niet te zeggen, maar besloot we contact te zoeken met de persoonlijk begeleidster, van mijn zus, op de woning. Dit moest opgelost worden.

De snapte dat iedereen stress ervaarde door deze goed bedoelde vrije dagen en ze snapte ook dat dit niet de bedoeling was. Mijn moeder en zij hebben daar afspraken over gemaakt, want dit moest opgelost worden. Het komt er in ieder geval op neer dat mijn zus sowieso de laatste week voor Kerst gaat werken, zodat ze vlak voor Kerst naar huis komt en pas begin januari weer naar de woning gaat. De dagen die er op dat moment nog zijn hoeven wij ons niet meer druk om te maken, we maken op wat we op willen maken en de rest wordt geregeld met de leiding. Dat scheelt een hele hoop stress.

Wil je alsjeblieft mijn enquête invullen?

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter