Brussen – op vakantie

geplaatst in: Familie en vrienden | 0

In september 2014 heb ik een uitzending op internet bekeken over het hebben van een verstandelijk gehandicapte zus die mij over de streep trok wat betreft het bloggen over mijn verstandelijk beperkte zus. Ik vond het altijd moeilijk om daar over te praten omdat je al snel je ouders bekritiseert en aangeeft dat je liever had dat je zus anders was dan dat ze is. Maar door die uitzending beseft ik dat er ook ruimte mocht zijn voor mijn gevoel en dat het daardoor niet betekende dat ik mijn ouders aanval of mijn zus afkraak, ik vertel alleen mijn kant van het verhaal en dat gebeurd hier in deze reeks.

Bron: www.weheartit.com

In maart zijn mijn moeder en ik samen een midweek op vakantie gegaan om naar Wildlands te gaan. We hadden aan mijn vader en zus gevraagd of ze mee wouden, want dan zouden we gewoon met zijn vieren gaan. Maar zowel mijn vader als mijn zus zeiden dat ze daar geen behoeften aan hadden. Prima, dan gaan ma en ik samen. Maar hoe dichter we bij die vakantie kwamen hoe duidelijker het werd dat mijn zus spijt had van haar beslissing. We probeerde zo min mogelijk over de vakantie te hebben in de hoop dat we het niet erger zouden maken. Zo gezegd zo gedaan.

Maar we waren nog niet terug of we kregen al geluiden van haar woning dat ze het er toch een beetje moeilijk mee had dat ze niet mee mocht. Ze was niet eerlijk geweest, ze had niet meegewild. Ook van de kinderboerderij kregen we na afloop te horen dat ze het er behoorlijk moeilijk mee had. Heel vervelend, maar ze had de keuze gehad. Toch voelde me moeder zich rot en ze stelde voor om samen met mijn zus op vakantie te gaan. Zonder pa en mij. Mijn zus was daar helemaal blij mee, want op deze manier kreeg zij ook de kans om iets samen met ma te doen zonder ons erbij. Dat was wat ze wou.

Iedereen stemde in en mijn zus was vanaf het moment dat er geboekt was aan het aftellen. Ze was in de zevende hemel en vertelde iedereen dat ze alleen met ma op vakantie zou gaan. Ik begon daar steeds meer moeite mee te krijgen, want in maart moesten we onze mond houden en nu liet ze geen kans voorbij gaan om het van de daken te schreeuwen. Ik begon steeds meer tegen die ene week op te zien. Ik heb dan ook op een ochtend aangekaart dat ik vond dat zij het onderwerp niet meer met ons erbij moesten bespreken, want dit was niet echt leuk. Ik heb ook gevoel hoor!

Mijn zus is de rest van de dag boos geweest, maar mijn moeder gaf mij gelijk. Het is niet leuk om de hele tijd te moeten horen wat ze gaan doen en dan niet mee mogen doen. Maar mijn zus zag niet in wat ze ”fout” deed. Ze snapt niet dat haar enthousiasme niet altijd leuk is voor een ander. Zeker als die ander niet hetzelfde gaat doen als zij. Gelukkig was ze haar boosheid kwijt en het weekend erna werd er met geen woord over de vakantie gepraat. Nu de vakantie zelf nog overleven en dan moet ik alle enthousiaste verhalen aan gaan horen waar ik niet bij ben geweest.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter