DZP september 2016

geplaatst in: Day Zero Project | 0

Nee, nee en nog een nee. Wat ontzettende rotmaand. Ik heb het al meerdere keren laten doorschemeren, maar dit was niet de leukste maand van het jaar. Ik durf zelfs te beweren dat het de rotste maand van het jaar was en dan druk ik het nog netjes uit. Ik heb daardoor heel weinig aandacht aan het Project besteed. Ik had mijn aandacht echt bij andere dingen nodig. Mijn hoofd stond helemaal nergens naar, ik had echt helemaal nergens zin in. Er zaten zelfs dagen tussen dat ik het liefst niet mijn bed uit was gekomen. Het was absoluut niet mijn maand. Helaas, pindakaas. 

Foto’s
Ik heb helaas moeten besluiten dat er een doel mislukt is. Dit Project loopt nog iets minder dan een jaar en er was een doel dat een heel jaar moest lopen. Als ik op 28 september jongstleden er mee was gestart en ik had het vol gehouden tot 28 september volgend jaar dan was het helemaal goed gekomen, maar daar ging het mis. Ik had een heel jaar lang geen andere foto’s mogen gebruiken dan eigen en hoewel ik nog steeds voorstander ben van eigen foto’s besef ik me dat het heel lastig is. Ik heb de afgelopen dagen foto’s gebruikt die niet van mezelf zijn en daardoor heb ik moeten beslissen om het doel te laten mislukken.

Bloggen
Doordat ik me zo ontzettend rot voelde heb ik deze maand amper geblogd. Ik voel me daar best rot onder. Want ik heb dit jaar echt heel weinig geblogd en de meeste berichten zijn veels te laat online gekomen. Ik zou zo graag willen zeggen dat het bloggen lukt en dat ik elke dag een blog online krijg, maar dit is de waarheid. Het lukt even niet. Ik kan bloggen even niet gebruiken als uitlaatklep. Ik deze maand maar vier blogs geschreven en dat is echt heel weinig voor mijn doen. Ik merk dan ook dat er zoveel te vertellen valt maar dat ik eigenlijk niet weet waar ik moet beginnen en waar ik moet eindigen. Lastig.

Lezen
Gelukkig is het wel gelukt om wat boeken te lezen. Het is geen wereldschokkend aantal, maar ik zit niet ver van nummer twintig vandaan. Ik denk dat het hooguit een paar dagen is. Misschien zelfs deze maand nog. Ik ben blij dat lezen mij nog wel een stukje afleiding kan bieden. Want zelfs voor een computerspelletje heb ik geen rust. Een paar minuten na het opstarten sluit ik hem alweer af omdat ik het niet voor elkaar krijg om het leuk te vinden. Ik word er enorm onrustig van op het moment. Hetzelfde geldt voor films kijken. Ik kan het niet. Het enige wat ik doe is social media afstruinen en op bed liggen.

Aandacht
Er zijn een hele hoop doelen die mijn aandacht verdienen. Want op deze manier is het maar de vraag of het mij gaat lukken om ze te voltooien. Ik besef me dat het forceren geen zin heeft, maar op deze manier doorgaan heeft ook geen zin. Toch wil ik niet stoppen met het Project. Het leven kan nou eenmaal roet in het Project gooien en dat gebeurd de afgelopen tijd overduidelijk. Dat is heel jammer, maar niet onoverkomelijk. Ik zal er het beste van moeten maken. Iets wat ik absoluut probeer, het wil misschien niet echt lukken omdat ik het gevoel heb dat de doelen alleen maar mislukken, maar dat valt best mee.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter