DZP juni 2016

geplaatst in: Day Zero Project | 0

Deze maand heb ik niet heel veel aan het Project willen en kunnen doen. Ik ben op het moment niet thuis en dat zorgt ervoor dat ik niet mijn eigen spullen heb. Ik lees op het moment heel weinig, ik kijk op het moment weinig films en ik speel ook niet veel computerspelletjes. Ik blog zelfs op het moment heel weinig. Allemaal niet echt een probleem, want het komt wel op het moment dat ik weer thuis ben en ik daar weer behoeften aan heb. Ik geniet nu gewoon van het feit dat ik sociaal kan doen en het niet nodig vind om hele dagen achter de computer te zitten. 

Thuis
Als ik thuis had geweest dan had ik enorm gebaald van het feit dat het Project stil ligt. Maar nu ik het naar mijn zin heb vind ik het niet echt erg dat er eigenlijk niet zo veel gebeurd. Ik weet dat het niet heel slim is, maar ik vind het wel best op het moment. Waarschijnlijk moet ik zodra ik thuis ben echt gaan proberen meer te bloggen, want waar ik vorig jaar heel goed bezig was laat ik dit jaar opeens al mijn principes varen en blog ik heel weinig. Ik weet dat er een reden achter zit, maar toch voelt het verkeerd. Ik weet dat ik er nu niks meer aan veranderen en op het moment dat het gebeurde voelde het goed.

Bloggen
Daarom probeer ik mezelf voor te houden dat ik naar nu moet kijken, op dit moment vind ik het niet erg en natuurlijk is het jammer dat ik op een gegeven moment van mezelf de opgelopen achterstand moet zien in te halen. Want dat was helemaal niet nodig geweest als ik gewoon door gegaan was. Maar ik moet dat los zien te laten. Het enige wat ik nu kan doen is proberen te doen wat er in mijn macht ligt. Ook moet ik kijken naar wat ik precies wil, want bloggen is een uitlaatklep, maar er staan meer doelen op de lijst waar ik mijn aandacht aan zou moeten besteden. Zo zou ik meer kunnen lezen of films kijken.

Ander ritme
Maar omdat ik daar op het moment niet heel veel zin in heb doe ik het niet. Ik heb op het moment een heel ander ritme en dat bevalt mij wel. Ik heb wel met regelmaat mijn Ipad vast en soms kruip ik achter mijn computer, maar over het algemeen is het niet zo dat ik de hele dag met zulke elektronica bezig ben. Ik doe gewoon ook een hele boel andere dingen. Heerlijk en ontspannen. Daar geniet ik dan nu ook echt van en dat zorgt ervoor dat ik geen behoeften heb aan de hele dag voor mijn beeldscherm. Ik heb ook geen behoeften om me te verstoppen. Iets wat ik thuis wel wil, daar wil ik het liefst boven zijn.

Volgende maand
Hoe ik het ga aanpakken als ik thuis ben weet ik nog niet. Dat zie ik dan wel. Misschien heb ik dan opeens de behoeften om heel veel te gaan bloggen, te lezen of me met dit Project bezig te houden. Het zou zomaar kunnen, maar ik kan het niet voorspellen. Soms zorgt even uit mijn ritme ervoor dat ik thuis ook een ander ritme aanmeet. Ik zal het wel zien. Ik weet in ieder geval wel dat als ik niet meer aandacht aan dit Project ga besteden het niet goed gaat komen. Want ik zie nu al een hele boel doelen die nog een hele boel aandacht vragen en waar ik amper aandacht aan besteed. Misschien een idee voor thuis!

Facebook | Instagram | Twitter

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter