DZP – de laatste dag

geplaatst in: Day Zero Project | 0

De laatste dag van het Project is aangebroken. Ik heb het afgelopen Project een hoop over mezelf geleerd. Want dit Project ging niet alleen maar over doelen halen die ik graag wou bereiken. Het was onbewust meteen een leerschool over mezelf. Ik dacht namelijk dat ik het wel ”even” zou doen. Iets wat natuurlijk niet geval is. Voor de meeste doelen moest ik echt moeite doen en dat had ik niet verwacht. Het viel soms best wel tegen.  Maar het was wel heel leuk! 

Updates 
In het begin zorgde ik er niet voor dat ik elke update schreef. De meeste updates schreef ik pas maanden later en dat zorgde ervoor dat ik in het begin eigenlijk geen idee had hoe het Project er precies voorstaat. Ik heb tijdens de updates schrijven mezelf echt wel eens afgevraagd hoe het nou precies zat. Iets waar ik best wel spijt van heb gehad, maar ik nam zowel het Project als het bloggen niet echt serieus.

Aandacht
Toch heb ik de meeste doelen toch nog redelijk goed kunnen herstellen de jaren erna. Maar de eerste jaren hebben hun sporen nagelaten. Een hele boel waren al mislukt of waren niet meer te redden. Ik heb mezelf al heel snel voorgenomen dat ik dat moest veranderen, dat ik meer aandacht aan het Project moest besteden maar dat was heel lastig en ik moet bekennen dat ik daar tot op het einde mee heb geworsteld. Ik had niet verwacht dat er zoveel tijd in ging zitten.

Doorzettingsvermogen
Daarnaast kwam het bij een hele boel doelen aan op doorzettingsvermogen. Ik had daar best wel eens moeite mee. Ik wou dat sommige doelen mij kwamen aanvliegen. Ik wou er geen moeite voor doen, maar ik wou wel alle doelen behalen. Dat gebeurde dus absoluut niet en dat zorgde soms best wel eens voor frustratie bij mij. Geen goede instelling. Daar moet ik dan ook echt iets aan gaan doen, want op deze manier gaat het in het volgende Project waarschijnlijk weer mis.

”Goed voelen”
Ik kan niet alle mislukte doelen afschuiven op dat ik het Project te weinig aandacht heb gegeven of dat ik niet doorgezet heb. Sommige doelen voelde op een gegeven moment niet goed meer en dan is het heel lastig om ze alsnog te voltooien. Ik heb de lijst toen der tijd best met wat druk gemaakt. Over sommige doelen toch niet zo goed nagedacht en op dat moment leek het mij wel een ”goed” doel. Maar helaas pakte het anders uit. Een leermoment voor mij.

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter