Qoutes – mei 2017

geplaatst in: Challenges en tags | 0

Het was een maand van verveling. Ik had heel regelmatig helemaal nergens zin in of ergens behoeften aan. Ik vond het heerlijk om op bed te hangen met alleen de muziek aan. Ik heb met regelmaat mijn blogs op het laatste moment geschreven. Ik had er gewoon geen zin in. Ik merkte dat ik mezelf aan het verwaarlozen was omdat ik geen behoeften had aan self-care. Ik ben elke dag opgestaan en heb mezelf aangekleed, maar ik heb niet elke dag gedaan wat ik zo graag wou dat ik gedaan had. Bloggen, kamer netjes houden en andere klusjes. Ik was soms dolblij als ik in bed lag, weer een dag gehad!

Dat hoop ik echt. Ik voelde me deze maand soms zo moe dat het niet leuk was. Ik was emotioneel wel goed in balans. Ik voelde me vrolijk, maar ik had geen energie om iets te doen. Vaak bedacht ik ’s ochtends wat ik allemaal wou gaan doen en aan het einde van de dag moest ik concluderen dat het mij niet gelukt was. Dat was soms best wel zuur, maar had echt met geen zin en energie te maken.

Yes I’m. Ik ben echt goed bezig. Hoewel ik vaak geen zin had om te bloggen is er deze maand maar een blog dat niet online komt en dat is het blog van morgen. Ik ben daar echt enorm trots op. Het was jammer dat ik die migraine gehad heb waardoor die blogs later online kwamen dan de bedoeling was. Maar dat was niet onoverkomelijk. Ik ben trots op mezelf en ik vind dat ik goed bezig ben!

Soms zou het zo simpel zijn als dingen wat makkelijker gingen. Ik weet dat het leven niet zo gaat en dat ik toch echt moeite moet doen om iets te bereiken. Maar ik ben het ook wel eens zat dat het niet gaat zo als het moet of dat ik ergens weken of maanden voor moet vechten. Ik merkte dat ik daar deze maand helemaal geen behoeften aan had en niet echt aan het vechten ben geweest. Ik was moe.

Dat zou ik best wel eens wat meer moeten doen. Ik ben best wel eens van, het word toch niets en het is een teleurstelling. Ik ben daar wel een beetje klaar mee. Ik wil wel weer eens kunnen denk ”misschien gebeurt er iets heel onverwachts, iets leuks.” Maar ik merk dat ik best wel eens bang ben voor de toekomst en dat ik mezelf daardoor afsluit voor positieve dingen, waardoor ik daar na denk ”zie je wel..”

Iets wat ik maar moeilijk kan geloven. Mijn verhaal is niet altijd het positiefste en dat zorgt er voor dat ik het soms best wel moeilijk vind om te vertellen. Vooral omdat ik soms ook nog best wel boos ben en niet altijd de verantwoordelijkheid op mij neem. (Welke ik soms ook echt niet heb). Maar dit alles maakt dat mensen mijn verhaal niet altijd het leukste vinden om te horen en dat begrijp ik volkomen.

Iedereen wordt wel eens wakker en bedenkt zich wat er gisteren is gebeurd. Dat is normaal. Echter moet je niet in je verdriet blijven hangen en laat ik dat nou net wel regelmatig doen. Ik kan heel erg bezig zijn met gisteren en dat is verkeerd. Ik zou best wel eens mogen beseffen dat wat ik vandaag doe morgen kan veranderen, maar dat als ik morgen besef dat het niet werkt dat ik het weer kan veranderen.

Ik geef nu net al aan dat het soms wel eens prettig zou zijn als het leven iets makkelijker zou zijn. Echter heeft deze qoute wel gelijk. Ik ben hier niet om een makkelijk leven te leiden, maar wel om een succesvol leven te leiden. Ik moet het echter wel zelf doen. Een succesvol leven komt niet naar me toegerold en de uitdagingen echter wel. Ik ben alleen de uitdagingen zo ontzettend zat op het moment.

En zo is het maar net! Ik ben net zoals ieder aan een mens en niet mijn handicap. Ik snap dat we soms niet om mijn handicap heen kunnen. Op mijn blog leg ik met regelmaat ook de nadruk op mijn handicap. Echter is het wel zo dat ik een hele boel in mijn mars heb wat helemaal niets met mijn handicap te maken heeft en wat ook niet tegengewerkt wordt door mijn handicap. Maar dat vinden mensen moeilijk te zien.

Bron

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter