Qoutes – maart 2016

geplaatst in: Challenges en tags | 0

Wat was dit voor een maand? Ik kan nog steeds niet helemaal geloven wat er allemaal gebeurd is. Ik weet nog niet wat ze nou precies bij mij vermoeden, maar ik weet wel dat het een hele hoop is en dat ik daar het liefst voor weg wil rennen. Helaas heb ik geen keuze meer en moet ik de aankomende dagen afwachten. Het doet zeer en ik heb geen andere keuze dan het proberen te verwerken, maar ik besef me dat ik dat niet even ga doen. Daar zullen best wel weer wat weken of misschien zelfs wel maanden aan overheen gaan en daar kijk ik niet echt naar uit!

Dat was echt mijn motto deze maand. Helaas heb ik toch een paar keer mensen zo dichtbij gelaten waardoor ze mij pijn konden doen en ik weet dat als ik niet op de juiste plek geweest was dat waarschijnlijk ook gebeurd was. Toch ben ik deze maand echt wel pijn gedaan en helaas kwam het uit hele onverwachte hoeken. Niets aan te doen, maar wel een teken dat ik mensen toch wat meer op afstand moet houden.

Als ik hier mezelf niet af en toe aan herinnerd had was ik waarschijnlijk weggegaan uit de observatie. Ik vond het af en toe verschrikkelijk. Ik voelde me eenzaam en ik kon niet zo goed omgaan met alle stress. Ik heb het heel moeilijk gehad en vond op sommige momenten zelfs dat ik dit niet had moeten doen. Maar ik hoop echt dat ik mijn leven hier mee beter gemaakt heb, al weet ik dat nog niet zeker. Ik twijfel.

Dat ben ik absoluut niet. Ik ben mezelf en niemand kan mij daar vanaf brengen. Helaas zorgt dat er ook meteen voor dat ik me daardoor onzeker en eenzaam voel, want mensen willen zich ook niet met mij identificeren en dat zorgt er wel eens voor dat ik het gevoel heb altijd een buitenstaander te zijn. En hoewel ik daar soms best trots op kan zijn, maakt het mij soms ook bang. Want soms wil ook ik even gezelschap.

Dit heb ik echt heel vaak gehoord afgelopen maand. Aan de ene kant was het fijn dat ze zagen dat er echt wel een hele hoop gebeurd was in mijn leven, maar aan de andere kant vond ik het toch ook wel heel moeilijk en kon ik het niet altijd hebben. Want hallo ik ben misschien wel beschadigd, maar dat betekend niet dat ik niet met die beschadigen kan leven. Ik heb het heel moeilijk gehad met hun uitspraken.

En dat is echt een heerlijke plek. Ik vind het heel lastig om met andere mensen te leven. Hoewel ik het echt wel fijn vond om aanspraak te hebben en ik de afgelopen maand echt wel eens vergeleek met begeleid wonen, merkte ik soms dat ik heel graag naar mijn eigen plekje ging en even met niemand anders wilde zijn. Heel even op mezelf en heel even niemand anders die mij kon storen in mijn droomwereld.

Ik merk dat ik zo ontzettend veel aan het nadenken ben dat het me soms niet meer lukt om het overzicht te houden. Mijn gedachten lopen door elkaar heen en ik zie door het bomen het bos niet meer. Ik ben deze maand zo erg met mezelf aan de slag gegaan dat ik echt me afvraag hoe zich dat ontwikkeld als ik weer thuis ben. Ik hoop een ding en dat is dat ik snel niet meer verdwaal maar gewoon vooruit kan!

Ik heb de afgelopen maanden echt wel eens het gevoel gehad dat ik mijn fouten recht moet praten. Hallo, ik probeer te leven een aangezien het feit ze mij niet verteld hebben hoe ik moet leven ga ik af en toe even op mijn bek! Ik merkte soms dat ik niet snapte waar ik nou op veroordeeld werd, maar nu denk ik alleen maar, houd het maar voor je! Ik kan er niets aan doen dat jij mijn leven interessanter vind dat die van jezelf!

Ik zou dat zo graag willen zeggen. want ik kan de realiteit soms echt niet aan. Maar ik heb helemaal geen keuze en zal moeten accepteren dat ik soms mijn hoofd stoot. Soms is het leven gewoon niet leuk en mag ik balen van het feit dat er dingen gebeuren die ik toch liever niet zie gebeuren, maar ik heb geen keuze. Ik moet het onder ogen zien en er voor moeten zorgen dat ik verander wat ik anders wil hebben!

Facebook | Instagram | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 25 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *