Qoutes – juni 2017

geplaatst in: Challenges en tags | 0

Wat een heerlijke maand. Er zaten momenten tussen dat ik enorm onzeker was en dacht dat ik toch echt een psycholoog nodig had. Terwijl ik me daarna weer realiseerde dat ik super bezig ben en dat het hartstikke goed gaat. Ik ben alleen nog onzeker en dat komt helemaal goed. Het leven bestaat soms uit onzekerheden en dat is helemaal niet erg. Ik besef me dat ik het kan omzetten in kracht. Het duurt soms even, maar ik kom er. Deze maand is mijn vertrouwen en zelfstandigheid daar enorm door gegroeid. Iets waar ik echt heel erg trots op ben. Ik ga vooruit!

Iets wat ik jarenlang echt heel erg moeilijk heb gevonden. Vasthouden en de koers bepalen was de enige manier om verder te kunnen. Ik ben de laatste maanden bezig met steeds meer loslaten en kijken waar het proces uitkomt. Het is soms enorm spannend want het geeft soms een hele andere wending aan mijn leven. Maar het kan me ook iets heel moois brengen. Ik vind het (nog) niet altijd makkelijk, maar ik kom er.

Dat is echt waar. Liefde, vriendschappen het is zo mooi. Maar het maakt het leven er niet eenvoudiger op. Ik zit er dan ook op het moment heel erg mee in de knoop, het is soms gewoon even lastig. Vooral omdat ik niet durf uit te spreken wat ik van iemand verwacht, maar wel verwachtingen heb. Ik raak daardoor teleurgesteld waardoor ik dichtklap. Dan neig ik naar de vriendschap verwateren.

Absoluut. Ik zou alleen willen dat sommige dingen helemaal niet belangrijk zijn voor mij. Maar ik kan het niet zomaar loslaten. Op dit moment is het belangrijk. Ik ben er met regelmaat mee bezig en langzaamaan komt de tijd dat ik het los kan laten. Ik weet dat het goed komt ondanks dat het soms behoorlijk zwaar is om het los te laten. Ik heb vertrouwen in het proces en het gaat steeds beter en beter.

Als er iets is wat ik heel graag wil is een wereldreis maken. Ik ben eigenlijk alleen in Italië en Oostenrijk geweest en daar bleef ik ook op dezelfde plek. Dus ik zou wel eens wat meer van de wereld willen zien. Ik weet dat het soms uitdagingen kan opleveren met een rolstoel, daarom wil ik het niet in mijn eentje ondernemen. Maar samen met iemand anders denk ik dat het een geweldig avontuur kan zijn.

Ik vind het lastig om zelfstandiger te worden. Toch is het nodig om straks het huis uit te kunnen. Ik moet soms opeens uit mijn comfortzone stappen en hoewel dat spannend is vind ik het wel heel leuk om te doen. Ik merk dat ik een stuk meer kan dan dat ik dacht alhoewel ik mijn grenzen ook aan het ontdekken ben. Soms zijn er opeens dingen die ik toch niet zo goed kan en mijn lichaam trapt dan op de rem.

De mens is heel snel geneigd om het vervelende te onthouden. Lastige eigenschap van ons. Toch is het heel belangrijk dat we het positieve onthouden. De leuke momenten kunnen heel waardevol zijn op het moment dat het minder gaat. Ik wil daarom mezelf er steeds vaker op wijzen dat er zoveel moois gebeurd in mijn leven. Soms zit het even tegen, maar dat hoort nou eenmaal bij het leven. Net zoals de mooie momenten.

Iets wat ik soms nog best wel lastig vind. Het is zo makkelijk om jezelf op iets af te rekenen wat niet goed gegaan is. Maar daar maak ik het mezelf wel ontzettend lastig. Ik hoef helemaal niet streng voor mezelf te zijn. Ik mag soms best wel eens wat liever zijn. Ik hoef mezelf niet te straffen omdat ik andere verwachtingen had. Soms kan ik er zelf niets aan doen en gaat het gewoon mis door de situatie.

Wonderen verwachten. Ik weet dat ze bestaan, dat heb ik ondertussen wel gemerkt.  Maar wonderen verwachten zorgt er ook voor dat je soms teleurgesteld kan worden. Want toen ik verwachtte dat er wel een wonder zou gebeuren op het gebied uit huis gaan gebeurde er helemaal niets. Ik was boos verdrietig en dacht dat ik nooit het huis uit zo mogen. Maar ik was gewoon teveel op een wonder aan het hopen.

Bron

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter