Qoutes – juni 2016

geplaatst in: Challenges en tags | 0

Wat een maand. Mentaal gezien heb ik me niet altijd even goed gevoeld. Ik was best vaak boos en verdrietig. Er gebeurde een hele hoop in mijn leven en ik ben op het moment weer even stuurloos. Gelukkig zit ik op het moment bij mijn peetouders en kan ik er tenminste over praten. Want de afgelopen weken waren echt niet zo makkelijk als ik gehoopt had. Toch merk ik dat ik met vertrouwen naar de toekomst kijk en ik heb er wel zin in. Maar het is eng om iets te veranderen en het zorgt ervoor dat ik even niet weet wat ik moet doen op dit moment. Komt tijd komt raad. Hoop ik!

Dat was deze maand echt wel het geval. Ik had geen andere keus dan sterk zijn en dat heb ik gedaan. Echter voelde ik me soms enorm rot en zag het soms niet zo goed meer zitten. Toch weet ik dat ik regelmatig dacht als het niet langer duurt dan houd ik het niet meer vol en elke keer bleek toch dat ik het nog wat langer vol kon houden. Sterk zijn is soms echt de enige optie en hoe rot het ook is, het is zo.

Ik vind het echt doodeng om in het diepe te springen. Maar ik heb geen keuze. Ik kan niet anders dan springen. Toch stel ik het springen zo lang mogelijk uit. Ik wil sommige dingen veranderen, maar ik heb niet zo goed het lef om het te veranderen. Ik ben nog niet klaar om te springen en toch is het enige wat ik wil, verandering. Elke dag neem ik me voor om te beginnen en elke avond ben ik boos omdat ik niet begonnen ben.

Wat is dat ontzettend moeilijk. Want ik vind dat ik dat helemaal niet waard ben. Ik weet dat ik het waard ben, maar mijn gevoel en verstand komen niet altijd even goed overheen. Ik weet ook niet zo goed hoe ik beter voor mezelf moet zorgen. Moet ik eerder naar bed? Moet ik later naar bed? Moet ik meer eten? Moet ik minder eten? Moet ik meer bewegen? Moet ik meer praten? Moet ik meer denken? I don’t know.

Helaas blijf ik heel erg in momenten hangen. Vooral als het mindere momenten zijn. Ik vind het heel lastig om verder te gaan. Ik weet dat het heden en de toekomst mij heel veel goeds kunnen brengen. Maar het verleden speelt nogal een belangrijke rol in mijn leven en ik heb daar nogal moeite mee. Ik zou zo graag kunnen zeggen dat gisteren mij niets meer doet, het is er, maar het heeft geen negatieve invloed. Maar helaas.

Durf ik dat wel? Ik weet het niet. Ik vind het zo ontzettend moeilijk, want stel dat het mislukt. Ik weet niet of ik dat op het moment wel aankan. Ik weet dat ik het moet proberen en ik weet ook dat het kan mislukken. Maar ik weet niet of ik het wel wil. Waarschijnlijk zou ik het echt heel moeilijk krijgen als het mislukt. Dat zorgt er voor dat ik het heel moeilijk vind om te doen wat ik op het moment heel graag zou willen doen.

Ik heb best wel moeite met goed voor mezelf zorgen. Zeker als het komt op mijn psychisch welzijn. Ik vind dat ik niet mag zeuren en dat ik gewoon door moet gaan. Daardoor verwerk ik te weinig en daar krijg ik dan weer last van. Ik weet niet zo goed hoe ik daar een balans in moet krijgen, maar ik weet wel dat ik die balans moet gaan zien te vinden. Want als ik zo doorga dan gaat het denk ik niet goedkomen.

Ik weet niet zo goed wat mijn ziel op het moment gelukkig maakt. Ik doe daar echt veels te weinig aan. Ik weet dat ik het verdien, maar ik durf het soms niet zo goed. Het voelt alsof ik toch elke keer weer een reden heb om het niet te doen. Net alsof andere bepalen wat ik wel en niet verdien. Terwijl ik de enige ben die bepaald of ik het verdien en ik verdien het om iets te doen waar ik gelukkig van word. Dus dat ga ik eens doen.

Ik moet echt beter voor mezelf gaan zorgen. Niet alleen op psychisch gebied, maar überhaupt. Ik weet dat het vermoeiend is, maar het is wel nodig. Echter lukt het mij op het moment niet om beter voor mezelf te zorgen. Ik ben veels te moe om echt goed voor mezelf te zorgen. Ik zorg ervoor dat ik gedoucht ben, aangekleed ben, maar daar houdt het ook vaak wel mee op. Het is even niet anders, maar het moet beter.

Bron

Facebook | Instagram | Twitter

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter