Qoutes – juni 2015

geplaatst in: Challenges en tags | 0

Ik zou willen zeggen dat dit de moeilijkste maand was van 2015. Maar dat weet ik nog niet zeker, want we hebben nog een half jaar te gaan. Een half jaar waarin een hoop kan veranderen. Het was een maand waarin ik heel veel met mezelf bezig was en dat allemaal om te bekijken of ik wel in aanmerking kom voor een therapie waarvan ik niet weet of ik hem wil volgen. Ik hebben deze maand enorm in tweestrijd met mezelf gestaan en iedereen proberen daar buiten te houden. Mijn gevecht.

Ik heb deze maand iemand ontmoet waarbij ik vanaf moment een wist ik mag jou niet. En met die gene heb ik mijn verleden moeten bespreken. Vroeger ging ik me als een bitch gedragen naar zo’n persoon. Deze keer heb ik diep adem gehaald en heb ik toch maar besloten om alles op tafel te gooien. Ik vond het niet makkelijk, maar ik heb het gedaan. Dus ik ben best wel een beetje trots op mezelf.

Ik houd er niet echt van, want weten dat iemand gewoon staat te liegen is nou niet echt fijn. Maar als ik de waarheid alleen weet en iemand probeert het te verbergen dan moet ik altijd wel een beetje lachen. Eigenlijk is het best wel erg. Want het geeft ook aan dat iemand zich niet op zijn gemak voelt om gewoon de waarheid te vertellen. Ik weet het, ik voel me nogal snel aangevallen.

Dit heb ik echt wel eens. Ik zal hem nooit helemaal vergeten. Want naast het feit dat hij al een relatie heeft weet ik ook dat het nooit tussen ons zou werken. Maar zijn uiterlijk, is perfect. Helaas zijn innerlijk wat minder en ze zeggen dat dat toch het gene moet zijn waar je verliefd op wordt. Ik droom nog maar even verder en ooit komt mijn perfecte jongen om de hoek kijken.

Fouten maken doen we allemaal. Soms hele pijnlijke fouten, soms ook niet. Maar het gaat er vooral om hoe we het daarna oplossen. Sommige laten het andere opruimen, wel het makkelijkst. Andere blijven hun excuus maar maken. Ik wil het liefst voor mijn fouten wegrennen, want ik schaam me dan zo. Ik wil het wel oplossen, maar de gevolgen dragen vind ik heel moeilijk.

Ik ben de laatste jaren een hoop vrienden kwijt geraakt en daar baal ik soms enorm van. Maar ik weet ook waarom ik ze kwijt geraakt ben. We waren allebei zo ontzettend veranderd dat we niet meer door een deur konden. Ik mis daarom denk ik niet eens het samen zijn. Ik mis hoe we toen waren en wat we toen voor elkaar betekenen en dat zullen we nooit meer voor elkaar betekenen.

Ik houd van Harry Potter en de liefde die Severus voelde voor Lily wil ik voelen van mijn toekomstige vriend. Hij hoeft niet zo’n zak te zijn als Sneep is of zijn uiterlijk te hebben, maar voor de rest vind ik het een mooi sprookje. Dus prins op de bezem als je me zoekt in zit op dat zolderkamertje tweede huis van rechts. Kom wel achterom want daar zit nou eenmaal mijn raam.

Deze qoute heeft me echt even aan het denken gezet. Wij mensen maken alles zoveel gecompliceerder dan dat nodig is, zo ook de liefde. Maar soms is het niet makkelijk om de liefde te laten spreken. Je wilt het soms niet gecompliceerd maken en toch gebeurd het. Wij mensen doen het allemaal zelf en we weten het, maar het veranderen is toch niet zo gemakkelijk.

Deze maand ben ik echt in het diepe gesprongen. Ik had geen andere keuze dan het gewoon doen. Ik wil niet zeggen dat ik het makkelijk vond of dat ik er heel blij mee ben, maar ik heb het wel gedaan. We kunnen niet meer terug. Deze maand hebben we achter de rug. Waarschijnlijk de moeilijkste maand van het jaar. Ik heb het gewoon gedaan, ik kan het niet geloven.

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter